ขุนราม [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 69
"ไอ้คนฉวยโอกาส ปล่อยฉันนะ!" หญิงสาวพยายามดันตัวขยับออกแต่เขาก็ยิ่งกอดรัดแน่น เธอเลยไม่รู้จะทำยังไงนอกจากบอกให้เขาปล่อย "โอ๊ย"
แต่นอกจากเขาจะไม่ปล่อยแล้วยังจับเธอพลิกลงนอนราบกับพื้น ส่วนเขาก็เปลี่ยนมาขึ้นคร่อม
"ปล่อยย!!"
"ไม่ปล่อย" อารมณ์ของทั้งสองแตกต่างกันมาก ใบหน้าของเขายังมีรอยยิ้มจางๆ ให้เห็น แต่กับเธอนี่สิ ถ้าเปลี่ยนสีได้คงเป็นสีแดงไปแล้ว
"คุณทำแบบนี้กับฉันทำไม"
"ได้ยินว่าผัวตายแล้วไม่ใช่เหรอ ไม่อยากได้ผัวใหม่เหรอ"
"ไม่!"
"ผมพอแก้ขัดให้ได้อยู่นะ"
"ถ้าฉันต้องการคนมาแก้ขัดฉันคงไม่เลือกผู้ชายที่ยังไม่หย่านมแบบคุณหรอก"
"ยังไม่หย่านม?"
งับ! จังหวะที่เขาเผลอเธอก็อ้าปากกัดเข้าจุดที่ใกล้ที่สุด "อืมมม" กะว่าจะกัดให้เขาปล่อยแต่นอกจากจะไม่ปล่อยแล้วเขายังใช้มือบีบจมูกเธอ จนเธอต้องยอมปล่อยเอง
"ฉีดยาบ้างหรือเปล่าเรา" ชายหนุ่มมองต้นแขนตรงที่ถูกเธอกัดจนได้เ
