นเรศวร [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 58
"เรื่องเด็กมึงไม่ต้องเป็นห่วงหรอก เดี๋ยวกูจัดการให้"
"กูคิดไม่ผิดจริงๆ ที่หวังพึ่งมึงไอ้เพื่อนรัก"
"แหมทีแบบนี้เรียกเพื่อนรักเลยนะมึง" ชายหนุ่มพูดพลางยกเหล้าขึ้นดื่มสายตามองไปเห็นรินรดาพอดี "รดาทางนี้หน่อย"
รินรดาที่กำลังจัดการงานอยู่จะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินก็ไม่ได้ เธอเลยจำใจต้องเดินมาที่โต๊ะวีไอพี
"นั่งก่อนสิ"
"ไม่เป็นไรค่ะ มีธุระอะไรคะ"
"เรื่องงานเป็นยังไงบ้าง" จริงๆ นเรศวรก็ยังเป็นห่วงความรู้สึกของรินรดาอยู่ ทีแรกบอกว่าจะให้มาเป็นหัวหน้างานที่นี่ เธอเลยลาออกจากงานเดิม
"ก็ไม่เป็นอะไรนี่คะ" แต่ถึงแม้ว่าเขาไม่ได้บอกว่าจะให้มาเป็นหัวหน้างานเธอก็ยอมมาช่วยงานอยู่แล้ว เลยลาออกโดยที่ไม่ต้องใช้เวลาคิดเลย
"เดี๋ยวจะหาโอกาสให้ขยับงาน"
"ไม่ต้องคิดมากเรื่องนี้หรอกค่ะ มีธุระแค่นี้ใช่ไหมคะรดาขอไปทำงานก่อน" ขณะที่พูดกับนเรศวรสายตารินรดาไม่ได้มองไปที่ขุนรามเลย แต
