บทที่ 38

1676 คำ

"ฉันนอนที่นี่ก็ได้​ แต่ว่าคุณต้องปล่อยฉันก่อน" "กอดกันนอนแบบนี้แหละจะได้อบอุ่นหน่อย" "บ้าใครจะไปนอนหลับล่ะ ถ้าคุณไม่ปล่อยฉันจะกลับ" คำขู่นั้นได้ผลชายหนุ่มยอมปล่อย แต่เขาก็ยังคงนอนตะแคงข้างหันมาทางที่เธอนอนอยู่ ทรงอัปสรนอนแบบระแวงไม่ไว้ใจคนที่นอนร่วมเตียงด้วย แต่ด้วยความเพลียก็ทำให้เธอหลับไปได้ ชายหนุ่มที่พยายามบังคับตัวเองให้หลับ ต้องมาสะดุ้งตื่นตอนที่ถูกคนข้างๆ เอาขามาพาดทับ อดเปรี้ยวไว้กินหวานทนเอาหน่อยนะไอ้ลูกชาย พรุ่งนี้เดี๋ยวจะพาลงสนามแล้ว ถ้าเธอยอมง่ายๆ เขาก็คงไม่ถึงกับต้องจัดงานแต่งหรอก แต่นี่เธอเล่นปฏิเสธทุกครั้ง เขาอยากลองดูซิว่าถ้าต้อนเธอจนหลังชนฝาแล้วจะไปยังไงต่อได้อีก เช้าวันต่อมา.. "กรี๊ดดด" ทรงอัปสรลืมตาขึ้นมาก็พบว่ามีผู้ชายนอนอยู่เตียงเดียวกับเธอ "จะกรี๊ดทำไม" "คุณมานอนห้องฉันได้ยังไง" พอเห็นว่าเป็นเขาเธอก็ผงกศีรษะขึ้นมอง "นี่ห้องใครก็ดูให้ดีหน่อยสิ" ได้ยินแ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม