“นีนยืนม่ายหวายแย้ว พี่โสม พี่แมก พานีนกลับเท...” ฉันที่เมาขีดสุดเริ่มคุมสติไม่ได้ ยืนก็ไม่ไหว กลายเป็นว่าพี่ส้มกับพี่แม็กต้องช่วยกันประคองฉันออกมา ทว่า...สองคนหอบร่างเดียวในพื้นที่คนแออัดมันยิ่งลำบาก
“พี่ส้มปล่อยมือดีกว่า เดี๋ยวผมอุ้มน้องนีนให้เอง เดี๋ยวพี่ให้คลับเรียบรถเลดี้คาร์ให้ทีนะครับ สภาพแบบนี้ปล่อยให้นีนขับรถกลับเองไม่ได้หรอก”
“ได้ ๆ เดี๋ยวแม็กพาน้องนีนออกรอด้านนอกก่อนเลยนะ อากาศโล่ง ๆ คงดีกว่าหน้าเคาน์เตอร์”
“ได้ครับ เดี๋ยวพี่ตามมานะ ผมไปส่งพี่กลับคอนโดเอง”
“ค่ะ”
จากนั้นพี่แม็กก็พาร่างอันปวกเปียกของฉันออกมาถึงหน้าคลับ พอได้สัมผัสกับอากาศโล่งบริสุทธิ์แล้วนั้นก็ทำให้สบายตัวขึ้นมาเยอะ
“พี่ปล่อยนีนโลงก่อนด้ายนาคา (พี่ปล่อยนีนลงก่อนได้นะคะ)”
“สภาพนี้ยืนไหวแน่เหรอนีน” น้ำเสียงพี่แม็กพูดเหมือนระอากับฉันตอนเมาสุด ๆ แต่ก็ค่อย ๆ ปล่อยฉันลง และเมื่อเท้าเหยียบถึงพื้น การทรงตัวของฉัน
