เหนือตะวันเดินลงมาจากรถตู้ที่รีสอร์ตส่งไปรับเขาจากที่สนามบิน ตอนนี้เขารู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมากที่ได้เห็นและสัมผัสธรรมชาติที่งดงามที่นี่ เขาคิดไม่ผิดเลยจริง ๆ ที่ยอมมาทริปนี้ ตามคำข้อร้องแกมบังคับของภูรี
ใช่...ภูรี เขาจำไม่ได้ว่าเขาเคยรู้จักกับภูรีมาตั้งแต่เมื่อไหร่ และลำธารเป็นน้องสาวเขาได้ยังไง แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นมาบนเตียงคนไข้ของโรงพยาบาล เขาก็เห็นสองคนนี้ และสองคนนี้ที่ดูแลเขามาตลอด
ชายหนุ่มลากกระเป๋าสัมภาระเดินเข้าไปข้างใน พนักงานต้อนรับสาวสวยคนหนึ่งกำลังเชิญเชื้อพูดคุยกับแขกที่ทยอยเข้ามาอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ดวงตาของเจ้าหล่อนนั้นเศร้ามาก ตรงข้ามกับใบหน้าที่สวยสดนั้นยิ่งนัก หล่อนสวยน่ารักสะดุดตาเขามากทีเดียว
เหนือตะวันยิ้มออกมา ก่อนจะก้าวตรงไปหาสาวสวยนางนั้น แต่พอหล่อนมองมาเห็นเขาเท่านั้นแหละ ใบหน้าของหล่อนก็ซีดเผือด เนื้อตัวสั่นเทา จ้องมองเขาอย่างกับเขาเป็นปีศาจร้าย ก่อนจะก้าวถ
