ดุจดารารับคำพลางมองอคิราห์ที่ลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าร้อนผ่าว เธอไม่ได้เต็มใจตามพ่อแม่มาสักนิดเพราะไม่อยากหมั้นกับคนที่ไม่เคยเห็นหน้า แต่พอได้เจออคิราห์เธอก็ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นทันที ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนงามสง่าอย่างอคิราห์มาก่อนเลยจริงๆ ทำใจเธอสั่นไหวไปหมดจนควบคุมสีหน้าแทบไม่ได้จนกลัวว่าจะถูกล่วงรู้ความในใจเข้า
“มาเถอะแม่หญิง ข้าจะพาไปชมเรือนเองขอรับ”
“เจ้าค่ะ”
ดุจดาราเดินตามอคิราห์ออกไปด้วยกิริยามารยาทที่งดงาม จนท่านเจ้าเมืองศิงขรกับท่านหญิงอรุณเอ่ยปากชมตามหลังไม่หยุด ดูท่าคงจะถูกใจว่าที่ลูกสะไภ้คนนี้ไม่ใช่น้อย ศศินาเองก็มองตามทั้งคู่ไปด้วยใจที่วูบโหวงอย่างบอกไม่ถูก ภาพความเหมาะสมที่เห็นเหมือนตอกย้ำว่าเธอไม่ควรใช้เวลาที่นี่นานเกินไปกว่านี้แล้ว
ตลอดช่วงเวลาหลังจากนั้นศศินาก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องจนถึงมื้อเย็น แล้วก็เป็นมื้ออาหารที่ค่อนข้างอึดอัดพอสมควร ศศินาแทบไม่รับรู
