“เดี๋ยวนะ ร้านมันต้องอยู่ตรงนี้นี่นา”
ศศินาขมวดคิ้วพลางมองตึกแถวตรงหน้าด้วยความงุนงง ร้าน ‘เก็บเวลา’ ที่เธอมาซื้อกล่องดนตรีไปตอนนี้หายไปราวกับไม่เคยอยู่ตรงนี้มาก่อน ไม่ว่าเธอจะตั้งใจมองยังไงร้านที่เปิดอยู่ก็เปลี่ยนเป็นร้านเช่าชุดแต่งงานไปแล้วเรียบร้อย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันอีก ศศินาได้แต่นึกอยู่ในใจ อุตส่าห์ชวนอคิราห์ออกมาตั้งแต่บ่ายๆเพราะกลัวตอนเย็นคนจะเยอะ แต่กลับไม่เจอร้านเดิมแบบนี้จะทำยังไงต่อดี
“หมายความว่ายังไงครับ”
“ก็ร้านมันเคยอยู่ตรงนี้แต่ตอนนี้ไม่มีแล้วไงคะ”
ศศินาบอกพลางหันไปมาอย่างไม่รู้จะทำยังไงต่อ นี่มันจะแปลกทุกเรื่องเกินไปแล้ว เวลาแค่ไม่กี่วันร้านขายของเก่าที่ใหญ่ขนาดนี้หายไปได้ยังไงก่อน
“คุณมาถูกที่แน่เหรอครับ”
“แน่สิคะ ร้านแถวนี้ไม่ได้เยอะขนาดนั้นซะหน่อย แล้วร้านขายของเก่าก็มีแค่ร้านเดียวด้วยฉันจำได้”
ศศินายืนยันเพราะตลาดนี้ไม่ได้มีซอกซอยอะไรมากมาย อีกอย่างเธอมาเดิน
