แม้จะต้องแหลกสลายก็ยินดี

1904 คำ

แล้วการตัดสินใจที่หนักหนาก็หวนกลับมาอีกครั้ง เมื่อหลังจากกลับมาจากคลินิกอคิราห์ก็เอาแต่เหม่อลอยไม่พูดจา บางครั้งก็เหมือนรับรู้แต่บางครั้งก็เหมือนคนละเมอพึมพำเรียกแต่ชื่อคนในครอบครัวจนศศินาใจคอไม่ดี และเธอปล่อยให้อคิราห์เป็นแบบนี้ไม่ได้จริงๆ ตอนนี้ที่คิดออกก็คงเป็นคุณลุงนักปราชญ์ที่ปายคนเดียวเท่านั้น อาจจะต้องเหนื่อยที่ต้องขับรถระยะไกลคนเดียว แต่ศศินารอไม่ได้อีกแล้ว แล้วก็พึ่งใครที่ไหนไม่ได้ด้วย “ฝากดูแลบ้านก่อนนะคะ ขอพาแสงไปหาญาติที่ปายสักสามวันค่ะแล้วศิจะรีบกลับมา” ศศินาบอกป้าแม่บ้านที่สนิทกันเหมือนญาติเพราะช่วยดูแลบ้านให้เธอมาตลอดหลายปี ปายคือคำตอบในการบอกตัวตนของอคิราห์มาตั้งแต่แรก เธอบอกว่าอคิราห์เป็นคนทางเหนือก็เลยไม่มีใครสงสัยหรือถามอะไรอีก แม้ความจริงจะเป็นทางภาคเหนือที่อยู่คนละโลกก็ตาม “ไม่ต้องห่วงนะหนูศิ ป้าดูแลได้อยู่แล้วค่ะ” “ถ้าตะวันมาหาบอกว่าศิไปธุระหลายวัน แล้วก็อย่าให้แก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม