“ตกใจขนาดนั้นเชียว”
“ข้าไม่ควรตกใจหรือขอรับ”
“ฮ่าๆ เธอนี่ช่างประชดประชันเหมือนกันนะ”
คนแก่กว่าหัวเราะชอบใจเมื่อได้เห็นใบหน้าหล่อเหลานั้นบึ้งตึง แถมยังประชดกลับอย่างที่ถ้าเป็นอคิราห์ที่เธอสร้างขึ้นมาไม่มีวันทำแน่ๆ ต้องขอบคุณแม่หนูนั่นรึเปล่านะที่ทำให้พ่อพระเอกหลุดมาดได้แบบนี้
“ข้าขอร้อง ท่านอย่าเพิ่งล้อเล่นเลยขอรับ ตอนนี้ข้าร้อนใจยิ่งนัก”
“เอาเถอะ ถ้าร้อนใจขนาดนั้นก็ถามมาสิพ่อหนุ่ม”
“ท่านรู้จักข้าได้อย่างไรขอรับ”
อคิราห์รีบถามอย่างไม่อ้อมค้อม เดินไปทรุดตัวลงนั่งอีกฝั่งตามคำเชิญของหญิงชราและรอฟังคำตอบด้วยใจจดจ่อ
“แน่ใจนะว่าไม่ได้ถามผิดพ่อหนุ่ม ข้าน่ะรู้จักเจ้าดีกว่าเจ้ารู้จักตัวเองซะอีกแล้วก็รู้จักทุกคนในเมืองเจ้าด้วยเช่นกัน”
“งั้นข้าขอเปลี่ยนคำถามใหม่ ท่านคือใครหรือขอรับ”
“หึๆ ฉันก็คือคนที่สร้างพวกเธอทั้งเมืองขึ้นมาน่ะสิอคิราห์”
“สร้างหรือขอรับ หมายความว่าอย่างไร”
“หมายความว่าฉั
