ตอนที่ 2

แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! "อ๊ะ...อ๊าา...อ๊าา" เสียงครางหวานพร่าเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ในห้องรับแขกกว้าง พลอยชมพูนั่งแหงนพิงโซฟา ผ้าคลุมร่วงหล่นกองกับพื้น เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าในห้องที่มีเพียงแสงสลัว นิ้วเรียวของเธอกระแทกเข้าออกถี่รัวในร่องเสียวที่ฉ่ำเยิ้ม ส่วนมืออีกข้างบีบเฟ้นหน้าอกอวบแน่นของตัวเองด้วยความกระหาย “อ๊ะ…อ๊าา…เชิด…อื้ออ…เชิด” เสียงครางเรียกชื่อคนสวนหลุดออกมาจากริมฝีปากแดงเรื่อโดยไม่รู้ตัว ด้านนอกหลังบานหน้าต่าง มีเงาร่างกำยำยืนนิ่งขึงขังอยู่ท่ามกลางความมืด เชิดจ้องภาพตรงหน้าแทบไม่กระพริบตา เสียงครางเรียกชื่อเขาชัดเจนจนหัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง เชิดถึงกับคอแห้งผาก เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยาก เย็น มือหนาเผลอลูบผ่านเป้ากางเกงที่ปูดโปน ก่อนจะควักแท่งลำแข็งร้อนออกมา รูดรั้งขึ้นลงตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงไม่ต่างจากเธอ “ซี้ดด…คุณนาย” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า สายตาจับจ้องร่างบอบบางที่กำลังครวญครางเรียกชื่อเขาภายในห้อง สองร่างต่างปรนเปรอความเสียวให้แก่ตนเอง คนหนึ่งอยู่ในบ้านส่วนอีกคนอยู่ด้านนอก ทั้งคู่ต่างเร่งเร้าตัวเองด้วยแรงปรารถนาเดียวกัน ราวกับมีเส้นใยบางอย่างผูกจิตใจและร่างกายให้เชื่อมถึงกันในค่ำคืนต้องห้ามนี้ เสียงครางของพลอยชมพูดังก้องห้องรับแขก ร่างบางบิดเกร็งอยู่บนโซฟา นิ้วเรียวเร่งจังหวะเข้าออกอย่างถี่รัวจนร่องเสียวตอดรัดแน่น อีกมือก็บีบเคล้นทรวงอกตัวเองแรงขึ้นตามแรงกระสัน “อ๊ะ…อ๊าา…เชิด…อ๊าาา!” เสียงหวานครางเรียกชื่อเขาไม่ขาดปาก ดวงตาปรือพร่า น้ำตาแห่งความเสียวซ่านคลอหางตา เชิดที่ยืนอยู่ด้านนอกหน้าต่างกัดฟันกรอด ร่างกำยำสั่นสะท้าน มือหนารูดรั้งท่อนลำแข็งปูดโปนไม่หยุด เสียงครางของเธอกระตุ้นให้เขาใกล้จุดสูงสุดเข้าไปทุกที “ซี้ดด…คุณนาย…อ๊าาา…” เขาเผลอครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ดวงตาคมจ้องร่างบอบบางที่กำลังปลดปล่อยตัวเองต่อหน้า จังหวะเร่าร้อนทั้งสองเร่งเร้าขึ้นพร้อมกัน เธอเร่งนิ้วกระแทกร่องเสียวแรงขึ้น ขณะที่เขารูดรั้งแท่งลำหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ เพียงชั่ววินาทีที่ไฟราคะลุกโชนถึงขีดสุด “อ๊าาาา!” พลอยชมพูกรีดร้องเสียงหลง ร่างบางกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำหวานล้นทะลักท่วมมือเธอ “อ๊ะ…คุณนาย!” เชิดครางกระเส่าพร้อมกัน น้ำขาวข้นพุ่งทะลักเปรอะเปื้อนฝ่ามือและกางเกงทำงาน ทั้งคู่ปลดปล่อยออกมาอย่างบ้าคลั่งในเวลาเดียวกัน แม้จะถูกกั้นด้วยผนังและหน้าต่าง แต่แรงปรารถนากลับพาให้จิตใจและร่างกายหลอมรวมกันในวินาทีนั้น พลอยชมพูซบหน้าลงกับพนักโซฟา หอบหายใจแรง ร่างบางยังสั่นสะท้านเล็กน้อยจากความสุขที่เพิ่งปลดปล่อยออกมา เธอยกมือเช็ดเหงื่อและหยดน้ำใสที่เปื้อนตามเรียวขา ก่อนจะหัวเราะเบาๆ อย่างอายตัวเอง “แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับคืนนี้” เธอพึมพำแผ่วเบาเหมือนจะกล่อมใจตัวเอง ก่อนจะรวบผ้าคลุมมาพาดร่าง เดินขึ้นบันไดกลับไปยังห้องนอนด้วยท่าทางเบาสบายราวกับเพิ่งปลดพันธนาการออกจากอก แต่พลอยชมพูไม่รู้เลยว่าทุกเสียงคราง ทุกการขยับตัว ทุกการกระซิบเรียกชื่อผู้ชายอีกคน ล้วนตกอยู่ในสายตาคมกริบของเชิดตลอดเวลา เขายืนแอบอยู่ในเงามืดข้างหน้าต่าง กำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ร่างกำยำยังคงหอบจากการปลดปล่อยเมื่อครู่ ดวงตาคมเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย และแรงปรารถนาที่ไม่อาจดับลงง่ายๆ “คุณนาย!” เขาพึมพำเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนจะแสยะยิ้มบางๆ ราวกับตัดสินใจบางอย่างในใจ คืนนี้เธออาจจะ คิดว่าเป็นแค่ความลับของตัวเอง แต่สำหรับเขานี่คือสัญญาณว่าถึงเวลาแล้วที่เขาจะได้ครอบครองเธอจริงๆ เชิดแอบชอบคุณนายตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาทำงานในบ้านหลังนี้ ถึงแม้เธออายุมากกว่าเขาห้าปี แต่ก็ยังดูสวยและเซ็กซี่จนเขาแทบอดใจไม่ไหว หลายครั้งที่เขาแอบอิจฉาคุณผู้ชายของบ้าน เพราะถึงแม้เขาจะอายุเยอะแล้วแต่ก็มีเมียสวยและน่าเอาสุดๆ ดูท่าแล้วเรื่องบนเตียงของคุณผู้ชายคงจะไม่ได้เรื่อง คุณนายคนสวยถึงต้องแอบมาช่วยตัวเองอย่างนี้ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าของเชิด ดูเหมือนว่าตอนนี้ทั้งเขาและคุณนายคิดไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ อีกไม่นานเขาคงได้ครอบครองเธอสมใจ รอแค่โอกาสที่เหมาะสมเท่านั้น เมื่อคิดได้เช่นนั้นเชิดก็เดินกลับไปที่ห้องนอนของตัวเองอย่างอารมณ์ดี