“อื้มม…คุณนาย…ผมคิดถึงคุณนายเหลือเกิน”
เขากระซิบเสียงพร่า มือหนาไล้ไปตามเอวคอดแล้วกอบกุมความอิ่มแน่นของเธออย่างเอาแต่ใจ
พลอยชมพูสะท้านเฮือก หลับตาแน่น มือเล็กสั่นไหวแต่ยังคงช่วยดันกางเกงของเขาลงด้วยความร้อนรุ่ม เสื้อผ้าแต่ละชิ้นหล่นเกลื่อนพื้นอย่างเร่งรีบ ราวกับทั้งคู่ไม่อยากเสียเวลาแม้เพียงวินาทีเดียว
เมื่อร่างทั้งสองเปลือยเปล่าต่อกัน ความหิวกระหายที่อัดแน่นมานานก็พรั่งพรูออกมาเป็นแรงโถมที่ไม่มีสิ่งใดจะหยุดได้อีกต่อไป
เชิดบดจูบปากเธออย่างรุนแรง ดูดกลืนเสียงครางหวานจนเธอแทบหายใจไม่ทัน ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนริมฝีปากร้อนผ่าวลงมาที่ซอกคอขาว จนถึงเนินอกอวบอิ่มที่สั่นไหว
“อ๊ะ…เชิด…อื้อออ…”
พลอยชมพูร้องเสียงหลงทันทีที่ริมฝีปากหยาบกร้านประกบลงบนยอดถัน มือหนากอบกุมอีกข้างบีบเคล้นอย่างเอาแต่ใจ
เขาดูดเม้มแรงสลับเบา ปลายลิ้นรัววนจนความเสียวซ่านพุ่งพล่านไปทั่วร่าง ร่างบางสะท้านกระตุกทุกครั้งที่เขาป
