ขวับ
กลุ่มคนตรงหน้าฉันหันมองหน้ากันด้วยสีหน้าที่แปลกใจ แต่ฉันไม่รู้ว่านันหมายความว่ายังไง
“ ไม่เคยเลยหรือ ”
ส่าย ส่าย
“ พ่อว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ ”
“ แต่หนู.. ”
“ ขนม มีเรื่องอะไร ”
“ คราม ”
“ อะแฮ่ม ”
ครามเดินเข้ามาจากด้านหลังโอบเอวฉันดึงเข้าหาตัวเองก่อนจะก้มหน้าลงมาถามฉันด้วยท่าทางสนิทสนม ใบหน้าเราใกล้กันจนจมูกเราแทบจะแตะกันอยู่แล้ว คนที่ได้ขึ้นชื่อว่าพ่อของฉันถึงขั้นต้องกระแอ่มไอเพื่อให้ครามรู้ตัว ครามเลิ่กคิ้วขึ้นหนึ่งข้างเชิงเป็นคำถามว่า ใคร?
“ คราม นี่คุณย่า คุณพ่อ คุณลุงแล้วก็ครอบครัวของท่าน ส่วนพ่อคะนี่ครามแฟนหนูค่ะ ”
“ สวัสดีครับ ”
“ อืม ลุงว่าปล่อยเอวลูกสาวลุงก่อนจะดีกว่าไหม ”
“ ไม่ครับ ”
“ นี่! ”
“ พ่อคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วพวกเราขอตัวก่อนนะคะ ”
“ ขนมเดี๋ยวก่อนสิลูก! ”
หมับ
แหมะ แหมะ
ฉันหมุนตัวเตรียมตัวจะเดินออกจากบริเวณนั้นแต่ไม่ทันได้ทำตามที่ใจต้องการ ข้อม
