สาวใช้สายร่าน 5 : เด็กมันร่าน (3)

“ดีมาก…นั่นแหละที่ฉันอยากฟัง” เขาพึมพำพร่า ก่อนใช้ฝ่ามือหนาลูบแก้มแดงชื้นของเธออย่างถือสิทธิ์ “เธอร้องขอเองแล้วนะแป้ง…ต่อไปนี้อย่ามาอ้อนวอนให้ฉันหยุดก็แล้วกัน” เสียงหัวเราะต่ำของเขาแผ่วก้อง ขณะที่ร่างสูงโน้มตัวขึ้นเตรียมจะสานต่อความเร่าร้อนด้วยแรงดิบเถื่อนที่เธอเพิ่งเอ่ยขอร้องออกมาเองอย่างหมดศักดิ์ศรี ศิลาลุกคร่อมร่างบางที่นอนหอบระทดระทวยอยู่บนโซฟา แววตาคมกริบฉายประกายหื่นกระหายเต็มเปี่ยม เขาใช้มือหนาจับสองขาเรียวแยกออกกว้าง แล้วดันสะโพกสอบเข้าหาโดยไม่ลังเล สวบ!!! “อ๊าาาาา!” แป้งกรีดร้องเสียงหลงทันทีที่แท่งร้อนใหญ่โตเสยพรวดเข้าไปจนสุดความยาว ความคับแน่นทำให้เธอรู้สึกเหมือนช่องทางแคบของตัวเองกำลังจะฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ ศิลาไม่เปิดโอกาสให้เธอตั้งตัว แรงกระแทกรุนแรงถี่ยิบถูกกดลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนโซฟาโยกสะเทือนทั้งตัว เสียงกระแทกดัง พั่บ! พั่บ! ประสานกับเสียงครางพร่าของหญิงสาวที่ดังก้องไม่หยุด “อ๊าา…ไม่…ไม่ไหวแล้วค่ะ…คุณศิลา! มัน…มันแน่นเกินไป…อ๊ะ!” แป้งพร่ำบอกเจ้านายทั้งน้ำตา ทั้งเสียว ทั้งจุก ทั้งสุขสม ดวงตาฉ่ำเยิ้มพร่าเลือนเพราะโดนความเสียวเล่นงาน ศิลากัดกรามแน่น เหงื่อไหลซึมทั่วแผงอกหนา มือหนาขยำสะโพกกลมแน่นอย่างรุนแรง กดร่างเล็กให้รับแรงกระแทกเต็มที่ “คับดีเหลือเกิน…ร่างเธอนี่มันช่างสมบูรณ์แบบสำหรับฉันจริงๆ แป้ง!” ทุกแรงสอดใส่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนเกินควบคุม ความดิบเถื่อนที่ปลดปล่อยออกมาทำให้บรรยากาศในห้องร้อนระอุ เสียงครางหวานของแป้งดังระงม สะโพกเล็กกระตุกสั่นทุกครั้งที่ศิลากระแทกเข้ามาเต็มแรง เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาฉ่ำเยิ้มพร่ามัวจ้องมองเจ้านายอย่างเว้าวอนและยั่วยวนในเวลาเดียวกัน “อ๊ะ…อ๊าา…คุณศิลา…แป้ง…เสียวจนจะทนไม่ไหวแล้ว” แป้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าแทบไม่เป็นคำ ร่างบางสั่นสะท้านเมื่อถูกแท่งร้อนโหมกระหน่ำเข้าใส่เต็มแรง ศิลาโน้มตัวลงใกล้ ริมฝีปากหยักแสยะยิ้มเหี้ยม เมื่อได้ยินเสียงวอนขอที่เต็มไปด้วยความร่านสวาท “แป้ง...อ่าาา...เสียงครางเธอแม่งโคตรยั่ว ยิ่งได้ยินยิ่งอยากกระแทกร่องให้แหก” “ชอบมั้ยแป้ง...ฉันทำได้ถึงใจเธอมั้ย” ศิลาถามคนตรงหน้าเสียงกระเส่า พร้อมทั้งรัวบั้นเอวเข้าใส่ร่องรักเต็มแรง จนร่างบางโยกตามแรงกระแทก แป้งกัดริมฝีปากสั่นสะท้าน ร่างเล็กเกร็งแน่นกับแรงกระแทกที่เร่าร้อนไม่หยุด เธอพร่ำสารภาพออกมาทั้งน้ำตาและความสุขสม “ค่ะ…แป้งชอบ…ชอบความดุดันของคุณ…อ๊ะ…ชอบที่คุณเอาแป้งแรงๆ แบบนี้!” ศิลาคำรามต่ำในลำคอ เอวสอบเร่งแรงยิ่งขึ้น สองมือหนาขยำก้นอวบเต็มแรง ร่างสูงทาบทับบดขยี้จนแป้งครางเสียงดังลั่นไม่หยุด ทุกคำสารภาพของเธอยิ่งเป็นเชื้อไฟปลุกเร้าจนเขาแทบคลั่ง ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสอดประสานกับเสียงครางกระเส่าของทั้งคู่ ศิลาบีบเคล้นเต้าอวบแน่นจนล้นทะลักออกมาตามง่ามมือ ร่างสูงเร่งจังหวะเอวสอบขยับเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง เสียงเฉอะแฉะดังก้องทั่วห้องรับแขก “อ๊าาา! คุณศิลาแป้ง…ไม่ไหวแล้ว!” แป้งกรีดร้องสุดเสียง ร่างบางสั่นระริกไปทั้งตัว ดวงตาฉ่ำเยิ้มพร่าเลือนเหมือนจะละลายไปกับความเสียวซ่านที่ถาโถม “แป้ง! ฉันก็ไม่ไหวแล้ว!” ศิลากัดกรามแน่น เสียงคำรามต่ำหลุดออกมา มือหนาตรึงเอวเล็กกดแนบกับหน้าขาตัวเองแน่น ก่อนจะกระแทกเข้าไปลึกสุดแรง เพียงเสี้ยวอึดใจ ร่างทั้งคู่ก็เกร็งสะท้านพร้อมกัน คลื่นความสุขสมระเบิดพรั่งพรูอย่างรุนแรง แป้งร้องครางเสียงหลง สะโพกเล็กกระตุกถี่ ขณะที่ศิลาโอบร่างเธอแน่น ปลดปล่อยน้ำกามออกมาเต็มที่จนล้นทะลักร่องเสียว เสียงหอบหายใจแรงสอดประสานกันไปกับแรงสั่นสะท้านของร่างทั้งสอง ความเร่าร้อนรุนแรงนั้นปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศเหนื่อยหอบและความอิ่มเอมที่ยังคงอบอวลในห้องรับแขกยามรุ่งสาง ร่างเล็กยังซบแนบอยู่บนอกกว้าง เสียงหอบหายใจค่อยๆ แผ่วลง ศิลายกมือหนาลูบผมเธออย่างอ่อนโยน ทั้งที่เมื่อครู่เขาเพิ่งกระแทกเธอด้วยความดิบเถื่อนจนเธอแทบขาดใจ “เหนื่อยล่ะสิ…หืม” เสียงทุ้มพร่ากระซิบใกล้ข้างหู ริมฝีปากหยักกดจูบเบาๆ ลงบนหน้าผากชื้นเหงื่อราวกับปลอบโยน แป้งพยักหน้าเล็กน้อย ดวงตาฉ่ำเยิ้มปิดลงเหมือนกำลังซึมซับความอบอุ่นที่ไม่คาดคิดว่าจะได้จากเจ้านายวัยกลางคนคนนี้ หัวใจเธอเต้นแรงไม่ใช่เพียงเพราะความเสียวซ่าน แต่เป็นเพราะความรู้สึกที่ยากเกินจะอธิบาย เมื่อเวลาผ่านไปจนทั้งสองคนหายเหนื่อย ศิลาคลายอ้อมกอด แป้งค่อยๆ ยันกายลุกขึ้น สะโพกและเรียวขาสั่นระริก เธอหันกลับไปมองเขาเล็กน้อยก่อนยกมือไหว้ด้วยความเคารพผสมความเก้อเขิน “แป้ง…กลับก่อนนะคะ เดี๋ยวคนอื่นจะสงสัย” ศิลาเพียงยิ้มบางๆ ส่งสายตาคมกริบตามเธอไป รอยยิ้มนั้นแฝงด้วยความพอใจลึกๆ แป้งหยิบเสื้อผ้าที่เกลื่อนตามพื้นขึ้นมา เธอรีบสวมใส่อย่างลวกๆ แล้วเดินออกทางประตูหลังของห้องรับแขกไปอย่างเงียบเชียบ ภายในเงามืดของบันไดชั้นสอง นที ฝาแฝดคนพี่ยืนนิ่งจนเหงื่อซึมทั่วฝ่ามือ เขามองภาพที่เพิ่งผ่านมาแล้วหัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุอก ดวงตาคมเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความหึงหวงแปลกประหลาด “เธอ…แป้ง…ทำไมถึงยอมให้พ่อขนาดนั้น” เสียงความคิดก้องอยู่ในหัว เขากัดฟันแน่น แต่ไม่อาจละสายตาจากภาพที่เห็นแม้เพียงเสี้ยววินาทีเดียว อีกด้านหนึ่งนาวา ฝาแฝดคนน้องซ่อนตัวอยู่หลังเสาในโถงด้านข้าง เขาแทบหายใจไม่ทั่วท้องตั้งแต่เห็นแป้งคุกเข่าอมท่อนเอ็นให้ศิลา ดวงตาคมเบิกกว้าง ใบหน้าขาวซีดสลับแดงจัดเหมือนคนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ “แป้ง…ทำไม…ทำไมเธอถึงยอมพ่อ แล้วทำไมฉันถึงรู้สึกอยากจะเอาเธออย่างนี้” ความสับสนผสมแรงกระหายบางอย่างตีรวนอยู่ในอกของนาวา จนเขาต้องกุมแน่นที่อกของตัวเอง สองฝาแฝดต่างคนต่างเงียบ แต่ในใจกลับเดือดพล่านไปคนละทิศละทาง นทีเต็มไปด้วยความโกรธและหึงหวงที่ไม่อยากจะยอมรับ ส่วนนาวากลับมีประกายร้อนรุ่ม ยิ่งพยายามห้ามใจไฟราคะก็ยิ่งโหมแรงขึ้น ทั้งคู่มองแป้งที่เดินลับออกทางประตูหลังโดยไม่รู้ว่ามีสายตาสองคู่ติดตามอยู่ ความลับร้อนแรงที่เกิดขึ้นระหว่างแป้งกับศิลา กลายเป็นชนวนไฟใหม่ที่เริ่มลุกอยู่ในใจของฝาแฝดโดยไม่อาจควบคุม