สาวใช้สายร่าน 4 : เด็กมันร่าน (2)

เสียงครางของแป้งดังลั่นห้องรับแขกไม่หยุด เธอแหงนหน้าส่ายไปมาอย่างไร้สติ ริมฝีปากแดงระเรื่อพร่ำเอ่ยคำสารภาพอย่างกระเส่า “อ๊าา…คุณศิลา…แป้งชอบ…ชอบเหลือเกิน…ท่อนเอ็นใหญ่โตขนาดนี้…เร่าร้อนขนาดนี้…อ๊าาา!” สะโพกเล็กส่ายร่อนรับทุกแรงกระแทก ดวงตาฉ่ำเยิ้มมองเขาอย่างหลงใหลปนยั่วยวน “เอาแป้งอีก…ได้ยินไหมคะ…แป้งอยากโดนคุณเอาซ้ำๆ ทุกวัน แป้งอยากเป็นของคุณคนเดียว!” ศิลาหัวเราะหึในลำคอ รอยยิ้มหื่นกระหายฉายชัดบนใบหน้าคม ดวงตาแดงก่ำจ้องร่างเล็กตรงหน้าเหมือนนักล่าที่กำลังจะกลืนเหยื่อ “ร่านดีนัก…พูดเองแล้วอย่ามาขอให้ฉันหยุดทีหลังก็แล้วกัน…ฉันจะทำให้เธอต้องร้องเรียกชื่อฉันทุกคืน!” เอวสอบยังคงกระแทกเข้าใส่ร่องเสียวไม่หยุด ทุกแรงกระแทกหนักหน่วงกว่าเดิม มือหนาบีบขาเรียวแยกออกจนสุด แรงรุกเร้าดิบเถื่อนผสานกับคำสารภาพจากริมฝีปากหวาน ทำให้บรรยากาศเร่าร้อนทะลุขีดสุด ราวกับทั้งคู่กำลังถูกเผาไหม้ไปพร้อมกัน เสียงกระแทกหนักหน่วงดังต่อเนื่องจนถึงวินาทีที่ทั้งคู่ไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป แป้งกรีดร้องครางเสียงหลง สะโพกเล็กเกร็งกระตุกถี่ ดวงตาฉ่ำเยิ้มพร่าเลือนราวกับถูกความสุขสมกลืนกิน “อ๊าาา...ไม่ไหวแล้ว....” ศิลาคำรามเสียงต่ำในลำคอ เอวสอบกระแทกเข้าหาครั้งสุดท้ายเต็มแรง ก่อนร่างสูงจะเกร็งกระตุกตาม ราวกับปลดปล่อยทุกอย่างออกมาในคราวเดียว “แป้ง! อ่าาา” ทั้งสองเสร็จสมพร้อมกันอย่างรุนแรง ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว เสียงหอบหายใจหนักดังสอดประสานกับเสียงหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นจังหวะ แป้งทรุดซบลงบนแผงอกกว้าง เหงื่อกายไหลซึมท่วมผิวขาวเนียน ริมฝีปากยังคงพร่ำพึมพำเสียงสั่น “แป้ง…เป็นของคุณแล้ว…คุณศิลาของแป้ง” ศิลายกมือหนาลูบเรือนผมเธออย่างครอบครอง แววตาคมยังส่องประกายหื่นกระหายแม้เพิ่งปลดปล่อยไปหมาดๆ “ดี…เธอพูดเองนะ แล้วอย่าคิดจะถอยเด็ดขาด…จากนี้ไปฉันจะเอาเธอทุกวันอย่างที่เธออยาก” ร่างเล็กหอบหายใจด้วยความเหนื่อยพลางซบหน้าแนบกับอกกว้าง ศิลายกมือหนาลูบแผ่นหลังขาวเนียนช้าๆ เหมือนกำลังปลอบโยน แต่แววตาคมยังเต็มไปด้วยไฟปรารถนา “เธอนี่มัน…ทั้งหวานทั้งร่าน…สมกับที่ฉันเลือกเก็บไว้ใกล้ตัวจริงๆ” เขากระซิบเสียงพร่าใกล้ข้างหู พลางกดจูบลงบนขมับเล็กอย่างถือสิทธิ์ แป้งหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ตัวเองถูกกอดรัด ดวงหน้าแดงก่ำยังซ่อนรอยยิ้มจางๆ “แป้งยอมเป็นของคุณค่ะ ไม่ว่าวันไหน คืนไหน…ขอแค่คุณอยากได้ แป้งก็พร้อมเสมอ” คำตอบตรงไปตรงมาของเธอทำให้ศิลายิ้มเหี้ยมออกมาอีกครั้ง ร่างสูงโน้มลงขบเม้มติ่งหูเธอเบาๆ “ดี...เพราะฉันจะไม่ปล่อยให้เธอได้พักง่ายๆ ” มือหนาลูบวนต่ำลงไปตามสันหลังจนถึงสะโพกกลมแน่น บีบเคล้นเบาๆ ราวกับประกาศชัดว่าไฟปรารถนายังไม่จางหายไปไหน แป้งสะดุ้งเล็กน้อย แต่ในดวงตาที่ฉ่ำวาวของเธอกลับเต็มไปด้วยความยินยอมและรอคอย ศิลาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาฉ่ำเยิ้มของแป้งที่มองเขาอย่างยั่วยวน ลมหายใจร้อนผ่าวของร่างสูงสะดุดไปชั่วขณะ ก่อนรอยยิ้มหื่นจะค่อยๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าคม “มองฉันด้วยสายตาแบบนี้ เธอคิดว่าฉันจะปล่อยไปง่ายๆ เหรอแป้ง” เสียงทุ้มพร่ากระซิบต่ำ แฝงแรงกระหายจนหญิงสาวถึงกับขนลุกซู่ มือหนาตะปบสะโพกกลมแน่นแล้วพลิกกายเธอลงนอนกับโซฟาอย่างรวดเร็ว แป้งร้องอุทานแผ่วด้วยความตกใจปนเสียว ก่อนจะหลุดเสียงครางเมื่อริมฝีปากหยักบดขยี้ลงมาซ้ำอีกครั้งอย่างเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม “อื้มม…คุณศิลา…ยังไม่พออีกเหรอคะ” เธอครางถามเสียงสั่น แต่ในดวงตากลับส่องประกายยอมจำนน “ไม่พอ…ไม่มีทางพอ…ฉันจะเอาจนกว่าเธอจะร้องขอให้ฉันหยุด” เขาคำรามเสียงต่ำพร้อมกดจูบหนักหน่วงลากลงมาตามลำคอขาวเนียน ทิ้งรอยแดงเข้มไว้ราวกับตีตรา แป้งแอ่นอกอวบขึ้นรับการรุกรานโดยไม่รู้ตัว เสียงครางแผ่วพร่าดังออกมาเป็นระยะ ขณะที่ไฟปรารถนาของศิลากำลังปะทุขึ้นอีกรอบอย่างดิบเถื่อน ศิลาคุกเข่าลงแนบหว่างขาขาวเรียวที่แยกออกอย่างยั่วยวน ดวงตาคมกริบจ้องมองกลางกายสาวที่ชุ่มฉ่ำด้วยไฟราคะไม่วางตา รอยยิ้มเหี้ยมกระตุกขึ้นบนใบหน้าหล่อ เมื่อเขาโน้มใบหน้าลงใกล้ “แป้ง…คราวนี้ฉันจะทรมานเธอให้ครางจนเสียงแหบไปเลย” เสียงทุ้มพร่ากระซิบ ก่อนที่ปลายลิ้นร้อนจะตวัดสัมผัสกลีบเนื้อกลางกายอย่างแผ่วช้า “อ๊าาา...” แป้งสะท้านเฮือกทันที ร่างเล็กเกร็งเกือบยกตัวขึ้นจากโซฟา มือบางกำเบาะแน่นจนเส้นเลือดปูด ศิลาลากลิ้นไล้ขึ้นลงสลับดูดเม้มตรงปุ่มกระสัน ราวกับต้องการปลุกเร้าให้เธอคลุ้มคลั่งทีละน้อย ทุกครั้งที่เขาเน้นแรงลงตรงจุดนั้น แป้งก็แหงนหน้าครางเสียงดังลั่น ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวด้วยความเสียว “อ๊ะ…อ๊าา…คุณศิลา…แป้งจะ…จะไม่ไหวแล้ว” “คุณศิลา…สะ...เสียว...แป้งเสียวรู...อื้ออ” เสียงพร่าแผ่วพร่ำวิงวอนปนหอบหายใจแรง ศิลาหัวเราะต่ำในลำคอ ลิ้นร้ายยังคงเลียวนรอบกลีบกลางกายไม่หยุด เขาจงใจกดแรงสลับเบา ทำให้ร่างเล็กสั่นสะท้านไร้เรี่ยวแรงราวกับจะขาดใจไปทุกวินาที “ยังหรอก…ฉันยังไม่ปล่อยให้เธอเสร็จง่ายๆ เธอต้องครางขอให้ฉันเอาเธอจริงๆ ก่อน” เขากระซิบพร่า พลางดูดกลืนความหวานตรงกลางกายสาวอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง จ๊วบ! จ๊วบ! แผล็บ! แผล็บ! เสียงดูดเลียถี่ยิบจากปลายลิ้นร้าย ทำให้แป้งสะท้านเฮือกแทบทุกวินาที เธอบิดกายไปมา มือบางขยุ้มหมอนแน่นจนข้อนิ้วซีด ร่างบางไร้เรี่ยวแรงจะต้านทาน มีเพียงเสียงครางแผ่วพร่าที่ดังลั่นห้อง “อ๊ะ…อ๊าาา…เสียว…เสียวเหลือเกิน…คุณศิลา…อื้มม...” ดวงตาฉ่ำเยิ้มพร่ามัวค่อยๆ สบเข้ากับสายตาคมของชายหนุ่มที่ยังฝังหน้ากับกลางกายเธอ แววตาเว้าวอนของหญิงสาวเต็มไปด้วยความปรารถนาและการยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง “ขะ…ขอร้องค่ะ…เอาแป้งที…แป้งอยากได้คุณ…อยากให้คุณเอาแรงๆ ตอนนี้เลย…อ๊าาา!” เธอพร่ำวอนเสียงสั่น เสียงสะอื้นผสมครางดังระงม ร่างสั่นสะท้านไร้การควบคุม ศิลาค่อยๆ ผละใบหน้าขึ้นจากหว่างขา ริมฝีปากยังเปียกชื้นด้วยหยาดรัก เขามองเธอด้วยรอยยิ้มหื่นกระหาย แววตาคมเป็นประกายแห่งชัยชนะ