เมื่อเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นเฮียกานต์นั่งก้มหน้า ป๊าคงเดชนั่งหน้าขรึมมองลูกชาย
“คุณคะ ยัยพริกกับฮาจิมาแล้ว ดูสิฮาจิของเราหล่อมาก ๆ เลยนะ หน้าเหมือนยัยพริกตอนเด็ก ๆ เลย” เสียงสุกัญญาดังคงเดชจึงละสายตาจากลูกชายแล้วมองไปที่ภรรยา
“มากันแล้วเหรอ มานั่งนี่สิ มาให้ปู่ดูหน้าใกล้ ๆ หน่อย” คงเดชกวักมือเรียกก่อนจะตบมือลงที่เบาะข้าง ๆ ฮาจิยกมือไหว้และเดินเข้าไปหา ฮาจินั่งที่โซฟา ปู่คงเดชหันมองหน้าหลานชาย “หน้าตาดีเหมือนแม่เลย เอานิสัยแม่มาด้วยนะลูก อย่าได้เอานิสัยพ่อมาใช้นะ”
“ครับ” คำพูดของปู่ทำให้ฮาจิปรายตามองไปที่พ่อของเขา สภาพพ่อไม่เหมือนตอนออกจากบ้านเลย หมดกันความหล่อความเท่ของพ่อ
พริกหวานเดินมานั่งข้างการิน สภาพเฮียยับเยิน น่าสงสารจริง ๆ “เจ็บไหม”
“อือ”
“สม” พริกหวานพูดเบา ๆ
“ป๊าไม่ได้ทำเกินไปใช่ไหมพริกหวาน” ป๊าคงเดชถามลูกสาว
“ไม่ค่ะป๊า แค่นี้เฮียกานต์ไม่รู้สึกอะไรหรอกค่ะ”
“ทำแผลให้มัน
