“พอพริกไปถึงบ้านนะ เฮียกานต์นั่งก้มหน้าเป็นหมาหงอยเลย พอเงยหน้าขึ้นมาเท่านั้นแหละ อื้อหืออะ อะไรจะขนาดนี้”
“แต่มันก็สมควรจะโดนนะ จากสภาพที่เห็นมันน่าจะโดนมากกว่านี้ ทำไมป๊าไม่ทำให้หนักกว่านี้วะ” เฮียหินนั่งแสยะยิ้มพอใจกับสารรูปของเพื่อนรัก
“กูคิดผิดที่แวะมาที่นี่จริง ๆ น่าจะปฏิเสธ” การินมองรอบ ๆ เพื่อนและเมียเพื่อนต่างมองมาที่เขา หลังจากทานข้าวกับครอบครัวเรียบร้อย ฮาจิขออยู่ค้างคืนเพื่อพูดคุยกับปู่ย่า การินให้เด็กที่ร้านเอารถไปให้ลูกชาย ขากลับจะได้ขี่กลับเอง ทางด้านเพื่อนได้ยินข่าวว่าการินเข้าบ้านมาบอกเรื่องลูกชายให้พ่อแม่รู้ ได้ยินว่าราบรื่นก็เลยจัดปาร์ตี้ฉลองที่ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี แม้ทั้งคู่จะยังไม่กลับมารักกัน แต่อย่างน้อยก็ใกล้กันมากขึ้นและที่สำคัญฮาจิก็มีคนในครอบครัวเพิ่มขึ้น
“ทำไมว่างั้น” ซันเอ่ยถาม
“ก็พวกมึงมอมพริกหวานจนเมาขนาดนี้ เวลาปกติมีเหรอพริกหวานจะพูดเรื่องพวกนี้” การินม
