พริกหวาน TALK
สามชั่วโมงต่อมา เฮียกานต์เดินออกมาจากห้องนอน ซึ่งช่วงเวลาที่เฮียกานต์หลับฉันนั่งทำบัญชีร้านเครื่องเสียงและร้านเกมให้เขา เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนฮาจิมาหาที่ร้านเครื่องเสียงก่อนจะเดินไปเล่นเกมที่ร้าน
“ดีขึ้นไหม”
“อื้ม ก็ดีกว่าเมื่อเช้า”
“หน้าอย่างบวม”
“เดี๋ยวก็หาย กินข้าวยัง”
“กินไปแล้ว เด็กที่ร้านเฮียซื้อมาเผื่อ”
“อ่อ แต่เฮียหิวข้าว”
“สั่งดิ อยากกินอะไรก็เข้าแอป เดี๋ยวก็มีคนเอามาส่ง”
“หมวยไปร้านไหม เฮียไปส่ง เดี๋ยวเฮียไปหากินที่ร้านหมวย”
“ด้วยใบหน้าบวมช้ำแบบนี้อะเหรอ”
“ทำไม รังเกียจเหรอ”
“ก็ไม่เชิงอะ ลูกค้าจะคิดว่าในร้านมีเรื่อง พริกไปเองได้เฮียไม่ต้องไปหรอก ไม่สบายอยู่พักผ่อนเยอะ ๆ”
“ไม่สบายจะอยู่คนเดียวได้ไง”
“เฮียกานต์ นี่เฮียเข้าใจอะไรผิดอยู่หรือเปล่า”
“เปล่านี่ ก็เฮียไม่สบายจริง ๆ”
“บอกไว้ตรงนี้เลยนะ ไม่ว่าเมื่อคืนนี้จะเกิดอะไรขึ้นมันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงทั้
