ร้านเหล้าเมารัก
เพื่อนทั้งสองของฉันนั่งมองด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นเพราะว่าเฮียกานต์ตามมาถึงร้าน มาด้วยใบหน้าที่ไม่ปกติ
“ยังไงมึง มาด้วยกันได้ไง ละเหตุการณ์เมื่อวานเป็นยังไง มาด้วยกันแบบนี้ป๊ากับแม่ของเฮียกานต์สั่งให้เฮียกานต์รับผิดชอบมึงใช่ไหม แผลที่หน้าเฮียกานต์ฝีมือป๊าใช่ปะ” ลิลลี่กระซิบถาม กระซิบทำไมไม่รู้เฮียกานต์ไม่ได้อยู่ในห้องนี้สักหน่อย ตอนนี้เขาเดินออกไปดูรอบ ๆ ร้าน เอาใบหน้าช้ำ ๆ ไปโชว์พนักงาน ใบหน้าที่มีรอยฝ่ามือของป๊า บางทีคนที่ทำงานอาจจะคิดว่าเป็นฝีมือของฉันด้วย
“พวกมึงสองคนเก็บกดเหรอ รัวคำถามซะ”
“ไม่ได้เก็บกด พวกกูแค่อยากรู้ เมื่อคืนมึงก็ไม่ตอบไลน์ อีห่ากูอยากรู้แทบตาย มึงเล่ามาเลย อะไรยังไง” ยลลี่ยังคงทำหน้าอยากรู้อยากเห็น
“ข้อแรกนะคะเพื่อน แม่อยากให้เรากลับมาอยู่ด้วยกัน แต่แม่ก็พูดทำนองว่าแล้วแต่กู ซึ่งก็มีวงเล็บมาว่าเปิดใจให้ลูกชายไม่ได้เรื่องของแม่หน่อยนะลูก แม่ครั้
