บทที่ 26

1300 คำ

เขาเดินตามหาเธอให้วุ่น ไม่ว่าจะเป็น ตรอก ซอก ซอย แต่ก็ไม่เจอ ชายหนุ่มรีบกลับมาที่บ้านพ่อของเธอ เผื่อว่าเธอจะกลับมาแล้ว แต่เขาก็ไม่เจอ คนธรรพ์ขับรถ ออกมาตามหาเธอระยะไกลหน่อยเขาขับไปเรื่อย ๆ มองซ้ายมองขวาตลอดทางที่ขับผ่าน หนึ่งชั่วโมงผ่านไป..ชายหนุ่มวนกลับมาที่บ้านของพ่อเธอใหม่อีกครั้ง เผื่อว่าเธอจะกลับมา..แต่ก็ไร้วี่แวว ผ่านไปสองชั่วโมง..เขากลับมาที่บ้านของพ่อเธออีก..แต่ก็เงียบ.. "เธอไปไหนกอหญ้า เธอเป็นอะไรหรือเปล่า" ชายหนุ่มคิดถึงโรงพยาบาลขึ้นมา เผื่อว่าเธอเกิดไม่สบายขึ้นมาอีกล่ะ หรือว่าเธอจะวานให้ใครพาไปโรงพยาบาล คนธรรพ์รีบขับรถไปโรงพยาบาล ที่เธอไปนอนรักษาตัว [ โรงพยาบาล ] "ไม่เห็นนะคะ มีอะไรหรือเปล่า คนไข้เพิ่งออกไปไม่ใช่เหรอ" คำตอบของนางพยาบาล "ผมไม่รู้ว่าเธอไปไหน หรือว่าจะไปบ้านแม่ ถ้างั้นผมขอตัวนะครับ" ชายหนุ่มรีบออกมาที่รถ เขาขับตรงไปที่บ้านของแม่เธอ [ บ้านแม่กอหญ้า ] "ไม่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม