"คุณยังไม่อิ่มอีกเหรอ"
"จะอิ่มได้ยังไง ยังไม่ได้กินอะไรเลย"
"คุณหมายความว่ายังไง" มีเหรอที่คนอย่างเขาจะไม่เข้าใจความหมายที่เธอพูด
"รู้ไหมว่าหิวจะแย่แล้ว" เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างใบหู
"หิวคุณก็ไปหากินสิ ปล่อยฉันได้แล้ว"
"กำลังจะหากินอยู่นี่ไง กี่วันแล้วได้นับบ้างไหม" ชายหนุ่มหมายถึงว่าเขาไม่ได้มีอะไรกับเธอมากี่วันแล้ว
"คุณกำลังพูดเรื่องเดียวกันกับฉันอยู่หรือเปล่า" อบเชยไม่รู้เลยว่าอาการที่เธอกำลังเป็นอยู่มันคือความหึงหวงในตัวเขา
แต่ตอนนี้เขารู้แล้ว และนี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการอยากจะเห็นจากเธอ ธานินทร์ถึงได้สร้างเรื่องทุกอย่างขึ้นมา เมื่อคืนนี้พอขึ้นไปชั้นบนเขาก็ไล่เขมมิกากลับบ้านไปเลย ส่วนตัวเองก็แอบมองเธอผ่านกล้องวงจรปิดในคลับนั้น ว่าจะมีปฏิกิริยายังไงบ้าง ซึ่งเขาก็เห็นสายตาของเธอที่มองตามหลังมา
ที่จริงเรื่องเอาชนะใจเขานั้น เธอทำมันได้นานแล้ว หรืออาจจะตั้งแต่เจอหน้าเธอครั้งแรกเลยก็
