“ไม่รับสายหน่อยเหรอมิล รักเห็นมือถือมิลสั่นมาหลายครั้งแล้วนะ”
คงจะเดาได้ไม่ยากว่าเป็นใครที่โทรเข้ามาไม่หยุด กระนั้นเอมิลก็ยังไม่มีกระจิตกระใจที่จะรับสายอยู่ดี เนื่องจากไม่อยากเอาความน้อยใจของตนเองในตอนนี้นั้นไปลงให้เสือไม่สบายใจแบบครั้งก่อนอีก เพราะรู้ดีว่านอกจากเรื่องของเธอแล้วก็มีเรื่องงานที่คนเป็นพี่นั้นกำลังจริงจังอยู่ หลังจากแยกกับฟองเบียร์เธอเลยต้องมาสงบสติอารมณ์อยู่กับเพื่อนสนิทอีกคนก่อน เพราะอย่างน้อยนอกจากเขาก็มีไอรักที่เป็นความสบายใจของเธออีกคน
“ไม่เป็นไรหรอก คงจะไม่ใช่ธุระสำคัญอะไรขนาดนั้น”
“ทะเลาะกับพี่คนนั้นมาอีกแล้วเหรอ”
“หมายถึง...”
“เห็นแบบนี้ก็อย่าคิดว่ารักจะไม่รู้นะว่ามิลรู้สึกยังไงกับพี่เขา แต่เห็นมิลกลับมายิ้มได้อีกครั้งรักก็คิดว่ากำลังไปกับพี่เขาได้ดีแล้วซะอีก คราวนี้หนักเท่าครั้งนั้นหรือเปล่า คุยกับรักได้ทุกเรื่องเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ”
“ไม่ได้หนักเท่าครั้งนั้นหรอก
