แอบร่านในบ้านเจ้านาย 12 : โดนผู้ชายทั้งบ้านรุม (2)

"อื้ออออ...พอแล้ว...อย่า...อย่าเพิ่งหยุด" เสียงปรางสั่นพร่า ดวงตาเยิ้มฉ่ำ พูดออกมาทั้งที่ตัวเองกำลังโดนกระแทกจนหลังชนชั้นไม้ คุณภพสบตาลุงศักดิ์ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ "เปลี่ยนท่า...ฉันอยากเห็นตอนเธออยู่ด้านบนบ้าง" น้าเด่นจับปรางพยุงขึ้นนั่งบนลังไม้ ร่างเธอสั่นระริก ขาเรียวสองข้างยังคงอ่อนแรงจากจังหวะก่อนหน้า แต่ไฟราคะในตากลับยิ่งลุกโชนกว่าเดิม คุณภพเข้าประชิดด้านหน้า มือใหญ่ประคองเอวเธอไว้แน่น ขณะที่น้าเด่นจับสะโพกเธอจากด้านหลังให้เอนตัวไปด้านหน้าเล็กน้อย "อ๊าาาา!!" เสียงปรางหลุดลั่นทันที เมื่อคุณภพดันตัวตนแข็งขึงเข้าใส่ร่องเสียวในจังหวะเดียวกับที่ลุงศักดิ์ใช้นิ้วช่วยเร่งจากด้านล่าง ร่างเธอกระตุก เสียงครางหลุดเป็นจังหวะ หัวโยกตามแรงกระแทกจนเส้นผมปลิวสะบัด "อ๊าา...พวก...พวกคุณ...มันเสียวไปหมดแล้ว...อ๊าาา...อ๊าาา..." เสียงเธอหลงไปกับแรงกระแทกที่เร่งถี่ ทั้งสามคนประสานกันราวกับซ้อมมาแล้วนับครั้ง คุณภพกระแทกจากด้านหน้า น้าเด่นคอยดันสะโพกให้รับแรง ลุงศักดิ์ใช้มือปั่นจังหวะเสริมให้เธอแทบบ้า เสียงเนื้อกระทบกันดัง พั่บ พั่บ พั่บ ประสานกับเสียงหอบหนักๆ ของผู้ชายสามคน และเสียงครางของปรางที่ไม่มีท่าทีจะเบาลงเลยสักนิด "อ๊าาา...ลึก...มันลึกมากกกก...อ๊าาาาา!" ปรางครางเสียงหลง สะโพกกระตุกไม่หยุด มือกำเสื้อลุงศักดิ์แน่น น้ำตาใสซึมจากหางตาด้วยความเสียวสุดขีด เธอกำลังถูกทำรักอย่างรุนแรงที่สุดในชีวิต และไม่มีส่วนใดของร่างกายเหลือให้พักแม้แต่น้อย "เด็กคนนี้มันโคตรจะร่าน..." เสียงน้าเด่นครางต่ำ "เอาไม่หยุดเลยเว้ย!" "ยิ่งเอาก็ยิ่งมัน! ร่องแม่คงตอดดีฉิบหาย" คุณภพเองก็เริ่มเร่งจังหวะ ใบหน้าคมหล่อเต็มไปด้วยเหงื่อ ขณะที่ดวงตาจ้องร่างเปลือยเปล่าของปรางราวกับของหวานราคาแพงที่เขาจะไม่มีวันยอมปล่อย "พร้อมกันเลย...ทั้งสามคน..." เสียงคุณภพกระซิบใกล้ใบหูเธอ "ฉันอยากให้เธอจดจำวันนี้ไว้ ว่าการเป็นสาวใช้ของบ้านนี้ มันต้องเสียวขนาดไหน…" เสียงลมหายใจหนักสลับถี่ปนกับเสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนในผนังไม้แคบ ๆ ราวกับทุกความรู้สึกถูกขังอยู่ในพื้นที่เล็กจนอัดแน่น ปรางเอนแผ่นหลังแนบกับชั้นวางของ ริมฝีปากเผยอหอบ สองแก้มแดงจัด ผมหลุดลุ่ยลงมาปิดบางส่วนของใบหน้า แต่ยิ่งเพิ่มความเย้ายวนให้กับทุกสายตาที่จับจ้อง มือแกร่งของลุงศักดิ์รั้งเอวบางไว้แน่น ขณะที่น้าเด่นแทรกตัวจากอีกด้าน ริมฝีปากคุณภพกดซ้ำลงบนลำคอระหงอย่างเป็นเจ้าของ เสียงครางแผ่วสั่นของปรางหลุดลอดออกมาไม่หยุดเพราะความเสียวซ่านที่ผู้ชายทั้งสามคนโหมกระหน่ำเข้าใส่ด้วยความเร่าร้อนรุนแรง อุณหภูมิในห้องเก็บของค่อยๆ สูงขึ้น จนแม้แต่ผนังไม้ก็เหมือนจะสั่นไหวไปกับจังหวะร้อนแรงนั้น เสียงครางของปรางดังสะท้อนก้องในห้องเก็บของแคบๆ จนเหมือนจะสั่นสะเทือนผนังไม้ ทั้งสามชายไม่ผ่อนแรงแม้แต่น้อย กลับยิ่งเร่งจังหวะราวกับต้องการดึงทุกเสียง ทุกลมหายใจของเธอออกมาให้หมด คุณภพโอบรั้งเอวปรางไว้แน่น ริมฝีปากซุกไซ้ซ้ำๆ จนเธอเผลอแอ่นกายรับ ลุงศักดิ์จากอีกด้านกดตัวเข้ามาอย่างมั่นคง มือหยาบกร้านลูบไล้ไปทั่วร่างไม่ให้มีส่วนไหนหลุดจากสัมผัสของเขา ขณะที่น้าเด่นคอยซ้ำจังหวะให้ร่างบางแทบลอยตามแรงกระแทก "อ๊ะ… อ๊าาา..." เสียงของปรางแหลมสูง แผ่วบ้าง ขาดห้วงบ้าง แต่ทุกครั้งที่หลุดออกมาก็ยิ่งปลุกให้ทั้งสามชายแลกสายตากันอย่างเข้าใจ ไม่มีใครยอมให้เธอได้พัก หยาดเหงื่อไหลตามแผ่นหลัง ผสมกับกลิ่นอุ่นร้อนในห้องที่ไม่มีลมถ่ายเท จังหวะหนักหน่วงยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ เหมือนจะท้าทายให้ปรางส่งเสียงครางดังยิ่งขึ้น จนไม่สนใจว่าใครนอกห้องจะได้ยินหรือไม่ ห้องเก็บของเล็กๆ สั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่ถาโถมไม่หยุด เสียงเนื้อกระทบกันดัง "ปั่กๆ ๆ" ปนกับเสียงครางของปรางที่ดังลั่นไม่เว้นจังหวะ คุณภพจับเอวเธอแน่น ดึงร่างให้รับแรงอัดเข้าไปลึกสุดทุกครั้ง ร่างบางสะท้านเฮือก น้ำตาซึมจากมุมตาเพราะความเสียวจัดจนแทบรับไม่ไหว ขณะที่ลุงศักดิ์ยืนประกบด้านหลัง มือหยาบบีบสะโพกเต็มแรงก่อนจะกระแทกเข้าไปอย่างไม่ปรานี น้าเด่นไม่ยอมหลุดวง มือหนาจับศีรษะเธอประคองไว้ ก่อนจะสอดตัวตนเข้าปากให้เธอรับไปลึกจนแทบสำลัก เสียงครางถูกกลืนลงคอแต่ยิ่งกระตุ้นให้ทั้งสามเร่งจังหวะหนักกว่าเดิม แรงกระแทกจากทั้งสองด้านทำให้เอวบางสั่นสะท้านแทบขาดใจ ร่างของเธอโอนเอนไปตามแรงราวกับถูกฉีกออกเป็นสามส่วน เหงื่อไหลอาบแผ่นหลัง กลิ่นกายร้อนผ่าวฟุ้งไปทั่วห้องแคบที่ไร้ลมถ่ายเท