เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากวิกฤตคลอดลูกบนรถตู้กันกระสุน คฤหาสน์สิงหราชที่เคยเคร่งขรึมก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง รามสูรและ เมฆาสั่งยกเลิกประชุมด่วนทุกนัด ปิดโทรศัพท์หนีบอดี้การ์ด และสลัดมาดเจ้าพ่อทิ้งเพื่อรับบทบาทใหม่นั่นคือมนุษย์พ่อมือใหม่ ที่ขี้เห่อแบบกู่ไม่กลับ
ในห้องนอนใหญ่ที่ถูกดัดแปลงเป็นเนอสเซอรี่สุดหรู รามสูรนั่งเฝ้าน้องนิริน ที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลไม่ยอมห่างไปไหน สายตาที่เคยใช้จ้องจับผิดศัตรู บัดนี้เอาไว้จ้องดูว่าผ้าอ้อมของลูกสาวตัวน้อยหลุดหรือไม่
"ริน พี่ว่าผ้าอ้อมผืนนี้มันสั้นไปหรือเปล่า เวลาแม่บ้านมาเช็ดตัว พี่ว่าเขาเห็น... เอ่อ... ของสงวนลูกเรานะพี่ไม่ยอม" รามสูรถามด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด
"คุณรามคะ! นั่นน้องนิรินเพิ่งคลอดได้วันเดียวเองนะคะ แล้วนั่นก็คุณแม่รินกับแม่บ้านที่ไว้ใจได้ทั้งนั้น" ไอรินที่นั่งพักฟื้นอยู่บนเตียงส่ายหัวอย่างขำ ๆ
"ไม่ได้ครับริน! นิรินเป็นผู้หญิง ต้องรักนวลสงวน
