เพียงแค่ดึงกางเกงรูดพ้นลงมาไม่เท่าไรสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในก็ผงาดตั้งชันขึ้นจนเกือบแตะเข้าที่ใบหน้าทำให้ร่างเล็กต้องผงะออกด้วยความตกใจ
ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างมองสิ่งที่ตั้งเด่นอยู่ตรงหน้าอย่างตกตะลึง ความใหญ่โตเกินคาดทำให้ลมหายใจของเฌอลินสะดุด ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มแค่นหัวเราะอย่างพอใจกับท่าทางแบบนั้นของเธอ
“ทำต่อสิครับเป็นอะไรไป”
เฌอลินกัดริมฝีปากตัวเองจนช้ำมองรอยยิ้มของเขาราวกับกำลังเย้ย เสียงถอนหายใจดังแว่วมาเบา ๆ ก่อนจะลงมือถอดกางเกงต่อจนพ้นออกจากท่อนขาแกร่ง
“ทำอะไรต่อดี หืม?” ทั้งน้ำเสียง แววตา เขากำลังแสดงความเจ้าเล่ห์ออกมา
“เฌอ… ไม่เคยทำ”
“อ่า แต่เฌอบอกพี่ว่าเคยนะ” เขายังคงหัวเราะเบา ๆ แทรกคำพูด “พี่ก็ไม่เคย ทำยังไงต่อดีช่วยคิดได้ไหมครับ”
คำว่าไม่เคยจากปากของคนตรงหน้า ทำให้เฌอลินไม่เชื่อ เพราะจากหน้าตา อายุ และสัมผัสเมื่อครู่ไม่ได้ดูเป็นมือใหม่เลยสักนิด หากเปรียบกับการแข่งรถคงเรีย
