สุดท้ายเฌอลินก็จำยอมทุกอย่าง ขณะนั่งรถไปไหนสักแห่งที่ซันเซบบ์เป็นคนขับพาไป เธอได้แต่ย้ำกับตัวเองว่ายอม ๆ เขาไปเพราะมันจะเป็นครั้งสุดท้าย
ราวกับมั่นอกมั่นใจว่าจะสามารถหลบหนีออกจากกรงที่ซันเซบบ์ใช้ครอบคลุมโลกทั้งใบของเธอเอาไว้ได้
เขาพาเธอไปหลายที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นชื่อของจังหวัด เฌอลินค่อนข้างรู้สึกแปลกเวลาเดินอยู่แล้วถูกสายตาหลายคู่หันมาให้ความสนใจ ตลอดทั้งวันจึงมักจะก้มหน้าก้มตา อยากให้ผ่านพ้นไปเร็ว ๆ
การออกมาเที่ยวกับเขาครั้งนี้ไม่ได้ทำให้เธอมีความสุขเลย ไม่ว่าที่ตรงนั้นจะสวยมากขนาดไหนแต่เมื่อหันมองข้างกายแล้วเห็นซันเซบบ์ยืนอยู่ ความงดงามทั้งหมดก็กลายเป็นความอึดอัดที่ถ่วงในใจ ความสุขถูกกลืนหายไปจนหมดสิ้น
วันต่อมา
ช่วงบ่ายหลังจากซันเซบบ์กลับไปแล้ว เฌอลินเพิ่งได้เจอหน้าเพื่อน ตลอดเช้าเขาเอาแต่ทำเรื่องบนเตียงกับเธอโดยบอกว่าทิ้งทวนที่จะไม่ได้ทำเกือบสองอาทิตย์ ไม่รู้ว่ามันเริ่มต้น
