ล่ามเฌอ – 33/1 Nc+ กูไม่ใช่คนไข้ของมึง

สองวันต่อมา ร่างเล็กกำลังนั่งรถไปต่างจังหวัด โดยมีเพื่อน ๆ ของซันเซบบ์นำไปก่อนแล้ว ตลอดทางเธอเอาแต่เหม่อไปเรื่อยไม่ได้สนใจหันมองคนที่นั่งหลังพวงมาลัย การที่ถูกบังคับให้มาในครั้งนี้เธอไม่มีความสุขเลย แชต: กระต่าย กระต่าย: ถึงหรือยังแก ข้อความของเพื่อนสนิทที่ส่งมาทำใช้ช่วงเวลาตอนนี้ไม่น่าเบื่อจนเกินไป เธอจึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบกลับ เฌอลิน: ไม่รู้ คงใกล้แล้ว กระต่าย: อึดอัดไหม เฌอลิน: อื้อ กระต่าย: เดี๋ยวฉันชวนพี่เต้ไปเที่ยวที่นั่นไปถึงแล้วส่งโลมานะ เฌอลิน: อย่าลำบากเลยต่าย เฌอโอเคไม่ต้องห่วง แม้จะพิมพ์ว่าโอเค แต่ปลายนิ้วกลับสั่นเบา ๆ เมื่อได้ยินเสียงพ่นลมหายใจดังออกมาจากร่างสูงที่นั่งเบาะคนขับ ราวกับคำเตือนว่าให้หยุดพิมพ์ กระต่าย: เฮ้อ ฉันสงสารแก พอได้อ่านประโยคที่เพื่อนส่งมา เฌอลินกดปิดมือถือ ดวงตามองเหม่อไปข้างหน้าอย่างใจลอย ในหัวมีแต่ความว่างเปล่า ไม่มีคำตอบว่าความอึด