เสื้อผ้าที่ขาดวิ่นถูกกระชากออกให้พ้นเรือนร่างตามด้วยร่างสูงที่หยัดตัวขึ้น ถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วไม่ทันที่เธอจะได้หนี เขาก็โถมทาบลงมา
“อึก~” ไหล่มนสั่นสะท้าน ครั้งนี้เขาไม่จูบแต่ลากเขี้ยวกัดไปทั่วผิวจนแดงเถือกด้วยรอยช้ำ
“พูดให้พี่ฟังชัด ๆ สิ ว่าเฌอเป็นของใคร” เสียงทุ้มเย็นเอ่ยถามขณะลากคมเขี้ยววนบริเวณลำคอขาว ความป่าเถื่อนราวกับสัตว์ร้ายถูกปลุกขึ้นจนบ้าคลั่ง ไม่สนเหตุผล ไม่สนคำแก้ตัว ตอนนี้มีเพียงสิ่งเดียวที่ต้องการได้ยิน “พูดออกมา!!”
คำถามถูกตวาดดังลั่นร่างเล็กรีบตอบเสียงสั่นหวาดกลัวจนตัวสั่นระริก “เป็น… เป็นของพี่เซบบ์”
“ตลอดชีวิตใช่ไหม” ใบหน้าหล่อเลื่อนลากไล้ลงมาตามลำคอขาวจนถึงอกอวบ ก่อนจะฝังคมฟันงับแรง ๆ บนยอดอกสีหวานที่ชูชันราวกับเชื้อเชิญ ฝ่ามือใหญ่บีบขยำผิวเนียนจนเกิดรอยแดง เสียงทุ้มกระแทกออกมาเป็นคำตวาดถามอีกครั้ง
“จะตอบดี ๆ หรืออยากให้พี่หงุดหงิดกว่านี้”
“อย่ากัด อึก! พี่เ
