ซุนจือหลินอยู่บ้านสามีก็ไม่ได้ทำอะไรมากมาย เพราะมีสมาชิกในครอบครัวน้อย หลายสิ่งหลายอย่างจึงค่อนข้างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่แล้ว อาหารแต่ละมื้อก็ไม่ได้ทำมากเช่นตอนอยู่บ้านซุน ซุนจือหลินใช้เวลาเตรียมไม่นานก็พร้อมทานแล้ว
หญิงสาวจึงนำผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกมานั่งปักอยู่บริเวณแปลงดอกไม้ที่สามีปลูกไว้ให้ ส่วนแม่สามีตอนนี้ก็เข้าบ้านไปเอนหลังเป็นที่เรียบร้อย
หลังจากเข้าช่วงฤดูฝนมาได้เกือบหนึ่งเดือน อากาศตอนนี้ถือว่ามีลมพัดค่อนข้างเย็นสบายไม่น้อย บริเวณแปลงดอกไม้นั้นเดิมได้ร่มเงาจากต้นไม้ใหญ่ บรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบเพราะเป็นบ้านที่อยู่หลังสุดท้ายก่อนขึ้นเขา จึงทำให้ซุนจือหลินสามารถนั่งทำงานปักอยู่ตรงนี้ได้เป็นเวลานานทีเดียว
“จือหลิน พี่กลับมาแล้ว”เสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นก่อนที่ตัวคนจะเดินเข้าไปในรั้วบ้านเสียอีก
โจวเหวินหลงเร่งฝีเท้าเดินเข้าบ้านมาได้เห็นภรรยาคนงามกำลังปักผ้าอยู่ที่แปลงดอกไม้ที่เขาทำ
