ซุนจือหลินนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มกว้าง
“ถ้าคุณมั่นใจอย่างนั้นก็มาทำสัญญากันค่ะ ฉันยอมรับเงื่อนไข”
“ได้แน่นอนค่ะ รอสักครู่นะคะ เดี่ยวฉันมา”
หลังจากนั้นเหอเฟยเจินก็เดินออกจากห้องรับรองไป ก่อนจะกลับเข้ามาพร้อมหนังสือสัญญาในมือสองฉบับ เธอใช้เวลาในการทำสัญญาไม่นานเพราะรูปแบบของสัญญาเช่นนี้เคยทำขึ้นมาหลายครั้งแล้ว
ซุนจือหลินอ่านรายละเอียดสัญญาทีละข้อ ก่อนจะพยักหน้าสองสามครั้งและยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าข้อตกลงต่าง ๆ เป็นที่น่าพอใจ
หลังจากลงชื่อเรียบร้อยและรับเงินจำนวนหกพันหยวน ซุนจือหลินยิ่งมีรอยยิ้มกว้างขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ในหัวเล็ก ๆ ราวกับมีลูกคิดอันใหญ่โผล่ขึ้นมา หญิงสาวดีดลูกคิดนั้นเพียงเงียบ ๆ ก่อนที่นัยน์ตาจะเปล่งประกายอย่างมีความสุขเมื่อนำเงินที่ขายเห็ดหลินจือเมื่อครั้งก่อนมารวมกับหกพันหยวนในมือ แล้วยังไม่นับรวมรายได้ที่มาจากการประมูลส่วนที่เหลืออีก
ไม่น่าเชื่อว
