ซุนจือหลินกำลังจ้องมองใบหน้าของตนเองผ่านกระจกเงาบานใหญ่ ผิวหน้าเนียนขาวใสถูกผลัดด้วยแป้งเนื้อบางเบา แก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่อสุขภาพดีโดยไม่ต้องแต่งเติม ริมฝีปากอิ่มเคลือบด้วยลิปสติกสีอ่อน ช่วยขับให้ใบหน้างามสวยสดใสสมวัยยิ่งขึ้น
วันนี้เธอตั้งใจแต่งตัวให้เป็นทางการสักหน่อย เพราะนัดกับคู่หมั้นไว้ว่าจะเข้าเมืองไปทำเรื่องสำคัญด้วยกัน
“พรุ่งนี้ก็เป็นวันสำคัญของลูกแล้วนะ”
หญิงสาวหันไปยิ้มให้กับผู้เป็นแม่ที่กำลังยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง ก่อนจะโผเข้ากอดแล้วซบใบหน้าลงบนไหล่เล็กที่คุ้นเคย ตั้งแต่ย้อนกลับมาเธอรู้สึกว่าอ้อมกอดนี้ไม่ว่ากอดนานเท่าไหร่ก็ยังรู้สึกว่าไม่พออยู่ดี
“หนูแต่งออกไปแล้วแม่ต้องเหงาแน่ ๆ เลย”น้ำเสียงสดใสน่ารักพูดขึ้น แม้จะรู้สึกแสบจมูกขึ้นมาเล็กน้อย แต่ซุนจือหลินก็พยายามอย่างหนักที่จะไม่ร้องไห้ออกมาในตอนนี้ เธออุตส่าห์แต่งหน้าแต่งตัวเพื่อจะไปทำเรื่องสำคัญ หากร้องไห้ออกมาหน้าตาที่บรรจงแ
