"ลิลินขาทำไมทำหน้าแบบนั้นคะ"
เคนตะถามลิลินที่ทำหน้ามุ่ยอยู่บนฟูกนอนที่แม่บ้านมาปูให้อย่างเรียบง่าย เธอนั่งพับเพียบเก็บขาตามธรรมเนียมอย่างน่ารัก ในชุดยูกาตะสีพื้นเรียบๆ เธอใส่แล้วสวยมากจริงๆ ถ้าไม่ติดที่กำลังทำหน้ามุ่ยอยู่
“เห็นแฟนตัวเองจูบกับผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าลิลินต้องยิ้มอย่างอารมณ์ดีหรอคะ”
ลิลินพูดจาประชดประชันออกมาน่ารัก แววตาดูไร้เดียงสาในความไม่พอใจ แก้มป่องๆ นั่นแอบทำให้เคนตะใจเต้นอมยิ้มไม่หยุด
“หึงหรอคะ รินเป็นแค่เพื่อน เราเป็นเพื่อนกันมานานแล้วค่ะ”
เคนตะพยายามอธิบายแล้วเดินลงมาทิ้งตัวนั่งลงบนฟูกแล้วใช้สองแขนกอดอยู่ที่คอลิลินอย่างอ่อนโยนจากด้านหลัง คางก็เกยอยู่ที่ไหล่ของลิลินอย่างออดอ้อน
“เพื่อนอะไรแลกลิ้นกันขนาดนั้น” ลิลินพูดด้วยใบหน้าหงิกงอ และแก้มป่องๆ นั่นทำเอาคนตัวโตอดขำไม่ได้
ฟอด ใหญ่ๆ ที่แก้มสาวน้อย และ ฟอด ฟอด ฟอด แรงๆ สามครั้งด้วยความรักและมันเขี้ยว มือใหญ่เอื้อมไป
