[Boss Part]
“อ่ะ...” เพียงเปลือกตาของเขาลืมตื่นขึ้น แสงสว่างก็แยงตาเขาทำให้เขาต้องหรี่ตาเพื่อให้คุ้นชินกับแสงในยามเช้า อาการปวดหัวเพราะดื่มหนักถาโถม แถมนัยน์ตายังแดงก่ำเพราะร้องห่มร้องไห้มาทั้งคืน
“ที่นี่มันที่ไหน กูนอนอยู่ที่หาดไม่ใช่รึไงฟ่ะ” บอสหยัดตัวขึ้น แต่พบว่าตัวเองนั้นอยู่ในที่ ๆ แปลกตา มันเป็นห้อง ๆ หนึ่งที่ไม่คุ้นตา “หรือว่ากูตายไปแล้วกัน” บอสกุมขมับตัวเอง แต่สุดท้ายก็ลุกขึ้นเพื่อจะไปล้างหน้าล้างตา ทว่า...เมื่อเดินผ่านกระจก เขากลับยืนจ้องมองตัวเองอยู่นาน
“กูเปลี่ยนชุดตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือว่าเมาจนสติเลอะเลือนจำไม่ได้ว่าตัวเองแต่งตัวแบบไหนกัน...” บอสได้แต่ส่ายหน้าไปมา ตอนนี้เขาก็ยังอารมณ์ไม่ดีเพราะภาพเมื่อวานนั้นยังติดตาเขา ภาพของผู้หญิงที่เขารักมีครอบครัวที่สมบูรณ์พร้อม เขาควรจะดีใจ ทว่า...มันน่าเสียดายที่ผู้ชายคนที่ยืนอยู่ข้างเธอไม่ใช่ตัวเอง
เขาเดินออกจากห้องด้วยความสงสัย ตอน
