‘กำลังสนุกเชียว พี่กันก็ดันพลั้งเรียกฉันว่าคุณหนูซะได้ ความแตกเร็วไปหน่อย ชิส์’
ทั้งฉันและเขากลับมาเผชิญหน้าที่ห้องโถงรับแขกต่างคนต่างมองกันไม่วางตา ก่อนจะเป็นเขาที่พูดขึ้นมาก่อน
“พาย พี่ถามตรง ๆ ได้ไหม...”
“ว่ามาค่ะ” ฉันยังคงนิ่งสงบจิบน้ำอย่างใจเย็น
“เด็กน้อยคนนั้นเป็นลูกของ...” เขาเงียบไป
‘หึ...ถ้าเขาถามว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของคนอื่นอีกละก็จะไม่ให้อภัยเด็ดขาดเลยเชียว’
“ของพี่รึเปล่า” นัยน์ตาจริงจังหันมามองฉันอย่างแน่วแน่ ฉันกะพริบตาถี่ ๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมา (ด้วยความโล่งอก)
“ค่ะ...เป็นลูกของพี่ แต่...พี่อย่าคิดจะมีสิทธิ์อะไรกับลูกของฉันมากนะคะ เราสองคนแค่สถานะแฟนก็ยังไม่ใช่ พายยอมรับให้พี่ได้เพียงพ่อของเด็ก แต่ไม่ใช่ในฐานะสามีของฉันค่ะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเช่นกัน
พี่บอสก้มหน้าก่อนจะถอนหายใจแล้วเงยหน้าด้วยรอยยิ้มเล็ก ๆ ให้ฉัน
“พี่เข้าใจครับ ไม่ผิดที่พายจะโกรธและไม่ให้อภัย
