“ไอ้ริกมึงจอดรถที”
“เหอะ จู่ ๆ เสี้ยนขึ้นมาแล้วใช่ไหมวะ ไอ้บอส”
“หุบปากนา มึงดูนั่น”
ภาพของหญิงสาวขายหมูปิ้งถูกชายสูงวัยคนหนึ่งลากมาด้วยความไม่เต็มใจของหญิงสาว ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตาคลอ พร้อมกับเสียงร้องอ้อนวอนที่ฟังแล้วทำให้หดหู่ยิ่งนัก
“กูขายมึงให้ไปเป็นอีตัว ไม่ได้ขายมึงไปเป็นคนทำความสะอาดซ่อง กูได้เงินจากอีแมวแค่เจ็ดพันจะพอยาไส้อะไร”
“พ่อฉันไม่อยากขายตัว ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันจะหาเงินด้วยวิธีอื่นเองจ๊ะ ฉันไม่เรียนแล้วไง เงินทุกบาทจะส่งให้พ่อกับแม่นะจ๊ะ”
“มันจะพออะไรอีพาย กูต้องการเงินสามหมื่นต่อเดือน”
“พ่อก็ประหยัดหน่อยสิ เหล้ายาเลิกบ้าง”
‘เพี๊ยะ!!’ เสียงฝ่ามือของชายชราตบลงบนแก้มขาวเนียนของหญิงสาว จนเธอทรุดตัวลงนั่งกับพื้นกุมใบหน้าด้วยความเจ็บปวด แถมท่าทีของชายชรายังจะเตะสวนอีกครั้ง แต่ไม่ทันได้ทำอะไร บอสก็เข้าไปห้ามไว้ได้ทัน
“ใครบังอาจสอดมายุ่งเรื่องก็คนอื่นวะ” เสียงชายชราแผดออกมา
