ฉันกำมือแน่นค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเขาและเลือกจะนั่งโซฟาอีกตัวข้าง ๆ มากกว่านั่งข้างพี่เขา
“บอกให้มานั่งข้าง ๆ นี่” ฉันเริ่มไม่เข้าใจกับการกระทำของเขา เขาชอบสกินชิพผู้หญิงมากขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวผู้หญิงมันซ่านจนอยู่ไม่ได้รึไงกัน
“ทำไมต้องนั่งข้างพี่...พายนั่งตรงนี้สะดวกกว่าค่ะ” ฉันกอดอกมองเขาบ้าง แค่ปวดหัวจากอาการมึนเมาก็หนักแล้ว หากต้องทำตามเขาทุกอย่างอีกให้ฉันตายไปเถอะงั้น
“จำกฎการเป็นเลขาไม่ได้รึไง” เสียงทุ้มเอ่ยเรียบนิ่ง ทำเอาฉันรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว
“จำได้ค่ะ...”
“แล้วทำไมถึงอยากขัดคำสั่งผมนัก” เขาเริ่มใช้สรรพนามผมกับฉันแสดงถึงความโกรธขึ้นอีกระดับ ฉันจึงตัดสินใจเดินไปนั่งข้าง ๆ เขาอย่างช่วยไม่ได้ มือหนารั้งเอวของฉันก่อนออกแรงดึงให้ฉันนั่งชิดทั้งที่โซฟาก็กว้างอยู่มาก ฉันเงยหน้ามองเขาตาปริบ ๆ
“แล้วพี่ให้ฉันมานั่งข้าง ๆ ทำไม”
“หิว?” เขาไม่พูดเปล่า เอียงหน้าเข้ามามุด
