“พี่บอสปล่อยนะ พายเจ็บ!” พี่บอสกดข้อมือฉันกับตัวรถแรงมากมันเจ็บเหมือนกระดูกจะแหลกคามือเขา
“พี่โทรหาทำไมไม่รับ...หูหนวกรึไง”
“ไม่ได้หูหนวกค่ะ...พายแค่ไม่ได้เปิดเสียงมือถือ” ฉันจ้องเขม็งไม่กลัว ฉันรู้สึกไม่แฟร์ที่จู่ ๆ เขาก็รุนแรงกับฉันแถมมือเขายังกดข้อมือฉันแน่นไม่มีท่าที่จะปล่อย
“เถียงฉอด ๆ ใครเสี้ยมสอน แล้วไอ้ผู้ชายที่มาด้วยมันไปไหนซะล่ะ” ฉันเวียนหัวจะตายชัก แต่พี่บอสก็ยังพ่นคำพูดมากมายที่ทำให้ฉันตามไม่ทัน ผู้ชายอะไรอีกเนี่ย
“ผู้ชาย? พายมากับฝนไม่ได้มากับผู้ชายค่ะ”
“โกหกหน้าด้าน ๆ ใน i-จี ไอ้ผู้ชายคนนั้นยังเกาะบ่ายิ้มซะ” พอเขาพูดแบบนั้นก็คิดออก ดูท่าพี่บอสน่าจะเห็นรูปที่ฝนแท็กแล้วให้พี่ต้นทำตัวเป็นเสี่ยเพื่อเอาไปหลอกพวกที่ทำงาน แต่ใครจะคิดล่ะว่าพี่บอสก็โดนหลอกไปด้วย แต่แล้วไงเกี่ยวอะไรกับเขาล่ะ ทีเขายังกอดจูบกับคุณริน แล้วฉันจะโดนผู้ชายอื่นเกาะบ้างจะเป็นอะไรไป
“ออ...พอคิดออกแล้วค่ะ
