แม้จะไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มเรื่องจนให้มีเหตุทะเลาะวิวาท แต่ก็พร้อมรับผิดชอบต่อความรุนแรงครั้งนี้ด้วยการจ่ายค่ารักษาพยาบาลพร้อมค่าทำขวัญ แม้อีกฝ่ายจะไม่เรียกร้อง ด้วยต่างมีประกันชีวิตก็ตาม
“แด๊ดดี้อย่าทำหม่ามี้” กาบี้เข้าไปกอดขาคนเป็นพ่อ อ้อนวอนด้วยน้ำตานองหน้า
“ปล่อย!! เธอรู้บ้างไหมว่าวันนี้ฉันต้องอับอายมากแค่ไหน เธอสั่งสอนลูกยังไงห๊ะ” ร่างเล็กของกาบี้กระเด็นตามแรงตวัดขาของผู้เป็นพ่อ สิ้นเสียงเกรี้ยวกราด ฝ่ามือหนาก็ฟาดกระทบใบหน้าของคนเป็นภรรยาจนล้มไปกับพื้น เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น ด้วยรู้ดีว่าหากมีเสียงเล็ดลอดออกมา เธอจะยิ่งเจ็บตัวมากกว่านี้
“หม่ามี้ หม่ามี้เลิกกับแด๊ดดี้เถอะ ลูฟี่ไม่อยากให้หม่ามี้เจ็บอีกแล้ว แด๊ดดี้ใจร้าย” ลูฟี่เข้าไปกอดปกป้องคนเป็นแม่ ทั้งที่ตัวเองยังเจ็บระบมที่หัว ยอมเป็นเด็กไม่มีพ่อ ดีกว่าเห็นแม่เจ็บอยู่แบบนี้
“หม่ามี้” กาบี้คลานเข้าไปกอดปกป้องแม่อีกคน
“นี่เธอ
