“หนูลานะคะคุณมุก คุณวรา” วัันนี้ปุ้ยจะย้ายไปอยู่คอนโดมิเนียมของฟลอยด์ ซึ่งเร็วกว่าหนึ่งสัปดาห์ที่ตั้งใจไว้สามวัน
“อยากมาเมื่อไร ก็มาได้ตลอดเลยนะปุ้ย มาทุกวันเลยก็ยังได้”
“ขอบคุณนะคะที่เมตตาหนูเสมอมา หนูรักคุณมุกค่ะ” ปุ้ยสวมกอดมุก ผู้หญิงที่ให้โอกาสทำให้เธอมีชีวิตที่ดีขึ้น ได้เรียนหนังสือจนสามารถคว้าใบปริญญามาครองได้
“ฉันก็รักปุ้ย น้องสาวของฉัน” มุกยังคงรักและหวังดีกับปุ้ยเสมอ
“แล้วนั่นจะสะพายกระเป๋าไปไหนกันครับ” เมฆกับหมอกสะพายกระเป๋าเป้เข้ามา วราถามด้วยความแปลกใจ เพราะนั่นเป็นกระเป๋าเป้ที่ทั้งสองคนจะใช้เวลาเดินทางไปไร่จันทรัชหรือไปต่างจังหวัด
“ไปเที่ยวคอนโดอาฟลอยด์สองวันครับ” เจ้าแฝดตอบเป็นเสียงเดียวกัน เดินเข้าไปนั่งขนาบข้างคนเป็นแม่
“ใครชวนครับ”
“เมฆชวนหมอกครับ” คำตอบของลูกชายไม่ได้ตรงกับความหมายในสิ่งที่คนเป็นพ่อถามเลย
“หมอกก็จะชวนเมฆครับ แต่เมฆชวนก่อน”
“ไปไม่ได้ค่ะ”
“แม่ม
