ร่างสูงสวมเพียงกางเกงนอนขายาว กายแกร่งหอมกรุ่นกลิ่นสบู่ เดินไปนั่งพิงหลังกับหัวเตียงเคียงข้างคนเป็นภรรยาที่คืนนี้อยู่ในชุดนอนเบบี้ดอลส์ ส่งให้เธอกลายเป็นตุ๊กตาตัวน้อย น่าฟัด น่ากอดเป็นที่สุด แขนแข็งแรงโอบกระชับ ก่อนจะอุ้มเธอให้มานั่งบนตัก เกยคางกับไหล่มน มองสิ่งที่เธอกำลังให้ความสนใจในมือ
“นั่งดูรูปลูกชาย คิดถึงลูกล่ะสิ” วรามองรูปเจ้าลูกชายจอมแสบทั้งสองบนหน้าจอโทรศัพท์ที่มุกกับเปิดดู
“เมื่อก่อนเมฆกับหมอกจะไม่ยอมห่างมุกเลย หวงมุกมาก ใครเข้าใกล้ก็ไม่ได้ เฮียก็เคยเจอฤทธิ์ลูกตอนหวงมุกมาแล้วนี่”
“แต่ตอนนี้กลายเป็นเจ้าแฝดติดเที่ยว”
“ก่อนหน้านี้ยังงอนที่มุกกับเฮียทำแต่งานอยู่เลย เปลี่ยนไปเร็วจริงๆ”
“เมฆกับหมอกเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น แล้วที่ตอนนี้ไม่หวงแม่มุกเหมือนเมื่อก่อน เพราะเมฆกับหมอกรู้ไงว่าแม่มุกมีป๊าคอยดูแลอยู่แล้ว ไม่มีใครกล้าจีบแม่มุกหรอก เพราะป๊าหวงแม่มุกมาก”
“เมื่อกลางวันยังบอก
