SPECIAL 26 นักขายมือทอง

1825 คำ

“ทำไมกลับเย็ว” หลังจากรับประทานอาหารเช้ากันเสร็จก็เป็นการถ่ายรูปครอบครัว และถึงเวลาที่ทุกคนต้องเดินทางกลับ แต่ดูท่าแล้วฟ้ากับฝนยังไม่อยากกลับ และไม่อยากให้ทุกคนกลับด้วย “ก็กลับตามกำหนดนะครับ” “หนูยวยไม่เยอะเยย หนูจะยวยเยอะๆ” “ได้ไปตั้งหลายล้าน ยังรวยไม่เยอะอีกเหรอคะ” “ยังยวยไม่เยอะ ยังไม่ยวยฉิบย้างเยย” “เป้าหมายของฟ้ากับฝนต้องได้สิบล้านใช่ไหมครับ” “ใช่ค่ะ หนูจะยวยฉิบย้างอีก” “ถ้างั้นป๊าโอนเงินส่วนที่เหลือให้แล้วกัน ป๊ายังไม่ได้อุดหนุนปูลมหรือนวดเลย กลับบ้านฟ้ากับฝนค่อยนวดให้ป๊า ก็เท่ากับว่าป๊าซื้อคอร์สนวดล่วงหน้า โอเคไหมครับ” “โอเคค่ะ ยักป๊าฉุดๆ กลับเหอะ หนูคิดถึงฟาเดีย คิดถึงยาม คิดถึงพีทแย้ว” คราวนี้ฟ้ากับฝนวิ่งนำหน้าไปรอขึ้นเรือ แต่เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ทั้งคู่วิ่งกลับมาหาพ่อกับแม่ “วิ่งกลับมาทำไมครับ” “ยืม หนูยืม” “ลืมอะไรครับ” “ยืมยอ ยอป๊าโองตังค์ ป๊าโองตังค์ยัง” “โอเค

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม