วันนี้สมาชิกจากไร่จันทรัชมากันพร้อมหน้าที่บ้านของนารากับโซน มาต้อนรับสมาชิกใหม่เจ้าต้นทั้งสี่ ฟ้ากับฝนก็ไม่ยอมห่างน้อง ออกอาการเห่อไม่แพ้พี่ชายอย่างต้นไม้
“หนูงงแย้ว” ฟ้ากับฝนนอนคว่ำ สองมือเท้าคาง มองน้องน้อยทั้งสี่
“ฟ้า ฝน งงอะไรคะ” นาราที่นั่งเอนหลังข้างๆ เอ่ยถามหลานสาว
“คงไหนต้งไผ่ คงไหนต้งข้าว คงไหนต้งหยิว คงไหนต้งเตย”
“ตอนนี้ฟ้ากับฝนต้องสังเกตที่ข้อมือของน้องก่อนค่ะ จะมีชื่อติดอยู่ ถ้าน้องโตอีกหน่อย ฟ้ากับฝนก็จะแยกออกว่าน้องคนไหนชื่ออะไร”
“หนูเข้าใจแย้ว อานายาขา น้องเยอะ อานายาต้องเหนื่อยเยอะแน่ๆ เยย อานายาแบ่งน้องให้ป๊าหนูฉิ แบ่งน้องให้ป๊าฉองคง”
“ไม่ต้องปะเหลาะขอน้องไปอยู่บ้านเลยค่ะ น้องต้องกินนมอานารา” มุกขัดคอลูกสาวทันที
“น้องกิงนมแม่มุไง น้องกินนมแม่มุได้ แม่มุนมใหญ่” ทุกคนต่างเอ็นดูความช่างคิด ช่างพูด ของฟ้ากับฝน
“แต่แม่ไม่มีน้ำนมค่ะ”
“แย้วไมป๊ากิงได้” ฟ้ากับฝนย้อนถามคนเ
