ตอนที่ 25
ฌาลัลล์ชะงักไปเสี้ยววินาที เมื่อได้ยินคำพูดนั้น
สายตาคมกริบเลื่อนต่ำลงไปตามแนวคอเสื้อ ก่อนจะหยุดตรงกระดุมเม็ดบนที่หลุดออก เผยผิวขาวเนียนใต้ผ้าเชิ้ตของเธออย่างไม่ได้ตั้งใจ แขนที่รั้งเอวเธอไว้…ค่อยๆ คลายลงไม่ใช่เพราะหมดแรง
แต่เพราะเขา 'เลือก' จะปล่อย
เขาผละริมฝีปากออกช้าๆ ลมหายใจอุ่นยังคงคละคลุ้ง อยู่ใกล้จนหญิงสาวต้องเผลอกำชายเสื้อแน่น หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก
ฌาลัลล์มองหน้าเธอเนิ่นนาน แววตานั้นนิ่ง ลึก และอ่านไม่ออกเหมือนเดิม ก่อนที่เขาจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงต่ำ ทุ้ม แต่เย็นลงกว่าก่อนหน้าอย่างเห็นได้ชัด
“ขอโทษ…”
คำสั้นๆ หลุดออกมาจากปากเขา ราวกับฝืนใจตัวเอง
มาตาลดายืนนิ่ง ยังไม่กล้าขยับ มือเล็กยกขึ้นกลัดกระดุมเสื้อเม็ดนั้นกลับเข้าที่อย่างรีบร้อน แก้มขาวร้อนผ่าวโดยไม่ต้องมองกระจก ก็รู้ว่าตัวเองหน้าแดงแค่ไหน
"ไม่เป็นไรค่ะคุณ! ฉันซุ่มซ่ามเอง"
ฌาลัลล์ถอนหายใจเบาๆ ก
