ตอนที่ 26
ติ๊ง! ต๋อง!
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นกะทันหัน
สองร่างที่นอนกอดกันแน่น ผละออกจากกันแทบจะพร้อมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย
"คุณ...ใครมาคะ"
มาตาลดาสะดุ้ง เธอไม่ทันคิดอะไรรีบก้าวฉับๆ พุ่งเข้าห้องน้ำแล้วปิดประตูลงอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นแรงจนแทบกลบเสียงทุกอย่างรอบตัว
"ตายแล้วถ้ามีคนรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่เป็นข่าวแน่"
ขณะเดียวกัน ฌาลัลล์รีบลุกขึ้น เดินไปเปิดประตูอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่บานประตูแง้มออก สายตาเขาก็สบเข้ากับใบหน้าคุ้นเคยของน้องชายตัวเอง
ธาวินยืนอยู่หน้าห้องในชุดลำลอง หมอหนุ่มยิ้มสุภาพตามนิสัย
“อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย”
ยังไม่ทันที่ฌาลัลล์จะพูดอะไร ธาวินก็เอ่ยต่อทันที
“วันนั้นคุยกันไม่จบ ผมโทรหาเฮียแล้วนะ แต่เฮียไม่รับสาย”
พูดจบ เขาก็ก้าวเท้าเดินบึ่งเข้ามาในห้องอย่างคนคุ้นเคย
ฌาลัลล์ยกมือขึ้นจะห้าม พร้อมกับอ้าปากจะพูด
แต่คำพูดดันติดอยู่ที่คอ
'โธ่เอ๊ย… ไอ้หมอ มาขัดจังหวะได้จังหวะจ
