โชว์รูม
ในที่สุดวันสุดท้ายของการฝึกงานของพลอยดาวก็มาถึง เธอเดินไปร่ำลาเพื่อน ๆ พี่ ๆ อย่างสดใส ต่างจากเจ้านายหนุ่มที่กำลังนั่งหน้าหงอยอยู่ในห้องทำงาน
"นายครับ รายงานการประชุมครับ" ยีนส์สาวเท้าเข้ามาในห้องทำงานของเจ้านายหนุ่มพร้อมกับแฟ้มงาน เขาวางลงตรงหน้าภูแล้วยืนรอ
"อะไรของมึงนักหนาวะ ไม่มีอารมณ์ทำงานโว้ย" ภูยื่นมือหนาไปผลักแฟ้มงานออก หงุดหงิดโว้ย หาที่ลงไม่ได้ ก็ลงกับเลขาส่วนตัวก็แล้วกัน
"แหม... นายครับ น้องเขาแค่ฝึกงานเสร็จเอง ไม่ใช่ล้มหายตายจากไปไหนสักหน่อยครับ" ยีนส์อดไม่ได้ที่จะแซวออกไป แล้วก็ต้องหลบปากกาที่ภูปาใส่เขา
"มึงไม่เข้าใจคนที่มีความรักหรอก ว่าการไม่เห็นหน้าตลอดเวลามันทรมานใจขนาดไหน" เมื่อได้ทำร้ายเลขาส่วนตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้ว ภูก็กลับมาเป็นหมาหงอยของยีนส์เหมือนเดิม เขาพูดเหมือนคนใจจะขาด
"ครับ เข้าใจก็ได้ครับ รีบเซ็นเถอะครับ เดี๋ยวก็เลิกงานแล้ว" ยีนส์เร่งเจ้านายแล้วสาว
