บทที่ 5 แค้นนี้ต้องชำระ

การล้างแค้น 10 ปีก็ยังไม่สายไปสำหรับแทนคุณ เขาให้ลูกน้องคนสนิทของเขา ธีร์ ไปสืบทุกเรื่องเกี่ยวกับเตชินอีกครั้ง และสืบให้ละเอียดกว่าเดิมเขาต้องการจะรู้จุดทุกจุดที่จะสามารถเอาคืนเตชินกลับได้ ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น “เข้ามา” แทนคุณที่กำลังนั่งเคลียร์งานอยู่ที่โต๊ะทำงานบอก “ผมมีความคืบหน้าจะมาอัปเดตครับ” ธีร์ลูกน้องแทนคุณที่ส่งไปมารายงานความคืบหน้าแก่แทนคุณเพื่อจะได้ความดีความชอบ “ว่ามามีอะไร” แทนคุณถามกลับในขณะที่สายตาของเขาจ้องเขม็งที่จอคอมพิวเตอร์ “ผู้ชายคนที่ผมตามสืบมีน้องสาวต่างแม่อยู่หนึ่งคนตอนนี้อายุน่าจะราว ๆ 21 ปีแล้วครับ” ธีร์บอกแล้วยื่นโทรศัพท์มือถือที่มีรูปของตมิสาน้องสาวของเตชินให้แทนคุณดู “เธอมีชื่อว่าตมิสา กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 4 หน้าตาน่ารักอย่างกับตุ๊กตาเลยครับ” ธีร์พูดต่ออธิบายรูปร่างหน้าตาของหญิงสาวได้อย่างแม่นยำ แทนคุณหยิบโทรศัพท์มือถือจากธีร์มาดู ‘น้องสาวของเตชินคือลูกของเมียใหม่พ่อของเตชินแน่ ๆ เพราะเตชินเคยปรึกษาเขาเรื่องนี้’ แทนคุณย้อนคิดถึงเหตุการณ์ในอดีต “ไปสืบมานะว่าเธอพักอยู่ที่ไหน แล้วเธอมีแฟนหรือยัง” แทนคุณคิดอะไรสนุก ๆ ขึ้นมาได้และนั่นก็เป็นวิธีการที่จะเอาคืนเตชินได้สาสมกับที่เขาทำเอาไว้ “ครับ” ธีร์รับทราบหน้าที่ของตัวเองจึงเดินออกไปสวนทางกับพีร์ ลูกน้องคนสนิทของแทนคุณอีกคนเดินเข้ามาพอดี ธีร์และพีร์ เป็นพี่น้องกันมาทำงานให้แทนคุณตั้งแต่แทนคุณพยายามกอบกู้ธุรกิจขึ้นมาอีกครั้ง แทนคุณจึงรักพวกเขาเหมือนคนในครอบครัว “คุณแทนคุณครับเดี๋ยวบ่ายโมงจะมีประชุมเรื่องธุรกิจใหม่ที่คุณเอมมี่มาร่วมด้วยนะครับ” พีร์บอก ธุรกิจใหม่นี้แทนคุณให้เอมมี่ คู่ควงของเขามาเป็นพรีเซนเตอร์ของธุรกิจนี้ ซึ่งตอนนี้กำลังจะเปิดตัวกำลังไปได้ดีเลยทีเดียว “โอเค บ่ายโมงเรียกพนักงานที่เกี่ยวข้องทุกแผนกเข้าประชุม” แทนคุณบอกพีร์ก่อนที่พีร์จะเดินออกไป ใช้เวลาผ่านมาไม่นาน ธีร์ก็สามารถสืบทุกอย่างเกี่ยวกับตมิสาได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นที่พักอาศัย หรือเป็นสถานะความสัมพันธ์ของเธอ ธีร์จึงรีบมารายงานแทนคุณทันที “เธอคนนี้พักอยู่ที่หอพักใกล้มหาลัยของเธอซึ่งอาศัยอยู่เพียงคนเดียว ส่วนความสัมพันธ์ของเธอนั้นเธอยังไม่มีแฟนครับ” ธีร์รายงานทุกอย่างให้แทนคุณฟัง “ขอบใจมากไปได้แล้ว” แทนคุณบอกก่อนธีร์จะเดินออกจากห้องไป “ทำไมถึงให้น้องไปอยู่หอพักที่ธรรมดาแบบนั้น” แทนคุณสงสัยแต่ก็ไม่ได้สนใจเพราะสิ่งที่เขาสนใจคือการแก้แค้นเอาคืนเท่านั้น ตกบ่ายวันนั้นแทนคุณตามไปดูเธอที่มหาลัยอยู่ห่าง ๆ ก็พบว่าเธอมีเพื่อนผู้หญิงอยู่หนึ่งคนที่คอยไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แต่หลังจากเลิกเรียนนั้นเธอกลับไม่ได้กลับหอแต่กลับไปที่อื่นแทน แทนคุณตามเธอไปจนพบว่าเธอไปรับงานแจกใบปลิวที่หน้าสวนสาธารณะในตัวเมืองแทนคุณจึงคิดวิธีที่จะตีสนิทกับเธอได้ “อุ๊ย ขอโทษครับเป็นอะไรหรือเปล่า” แทนคุณแกล้งเดินชนเธอโดยที่เขาตั้งใจและแกล้งทำเป็นสุภาพถามไถ่อาการของหญิงสาวตรงหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ สนใจรับใบปลิวไว้อ่านเล่น ๆ ไหมคะ” ตมิสายื่นใบปลิวให้แทนคุณ “น้องทำงานเก่งมากเลยสนใจไปทำงานรับจ็อบของบริษัทพี่ไหม เปิดรับนักศึกษาพอดี” แทนคุณยื่นข้อเสนอให้ตมิสาเผื่อว่าหญิงสาวจะตกหลุมพราง “สนใจค่ะ” ตมิสาตอบตกลงทันทีเพราะตอนนี้เธอต้องการใช้เงินอย่างมาก “งั้นขอเบอร์น้องไว้หน่อยนะครับเดี๋ยวผมติดต่อกลับไป” แทนคุณยื่นโทรศัพท์มือถือให้ตมิสาและยิ้มมุมปาก “นี่ค่ะ” ตมิสารีบพิมพ์เบอร์มือถือของตัวเองไว้ในโทรศัพท์มือถือของแทนคุณทันทีแถมยังยกมือไหว้ขอบคุณแทนคุณที่เป็นดูเธอ เพราะความไม่รู้ของเธอทำให้แทนคุณเดินเกมล้างแค้นได้อย่างง่ายดายหลังจากนั้นผ่านไป 2 วันแทนคุณก็โทรไปหาเธอ “สวัสดีครับน้องตมิสา ที่ผมเคยเสนองานไว้ไม่ทราบว่าวันนี้พอจะว่างมาเรียนรู้งานไหมครับ” แทนคุณหลอกล่อให้ตมิสามาอยู่ใกล้ ๆ เขาเพื่อที่จะให้เหยื่อตายใจแล้วค่อยตะครุบทีเดียว “ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูเข้าไปส่งโลเคชั่นไว้ได้เลยนะคะ” ปลายสายตอบรับอย่างไวใช้เวลาไม่นานตมิสาก็เดินทางบริษัทของแทนคุณ “สวัสดีค่ะ พอดีจะมารับจ็อบทำงานในฐานะนักศึกษาค่ะ” ตมิสาบอกพนักงานรับบริการที่อยู่บริเวณหน้าออฟฟิศ ซึ่งแทนคุณได้จัดการบอกพนักงานทุกอย่างไว้หมดแล้ว “เชิญชั้น 2 ห้องขวามือเลยค่ะ” พนักงานบริการบอก ตมิสาขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 2 ของออฟฟิศแล้วเดินไปยังห้องขวามือทันที ก๊อก ก๊อก ก๊อก ตมิสาเคาะประตู “เชิญครับ” ผู้ชายในห้องส่งเสียงตอบรับ “สวัสดีค่ะ หนูพร้อมจะเรียนรู้งานวันนี้เลยค่ะ” ตมิสาบอกทันทีที่เดินเข้าไปเห็นเตชินกำลังนั่งหมุนปากกาอยู่ที่โต๊ะทำงาน “ได้ครับ ผมจะเป็นคนสอนงานเอง” แทนคุณบอก แทนคุณตั้งใจจะให้ตมิสาอยู่ใกล้ ๆ เขาและค่อย ๆ ให้ความใกล้ชิดทำงานจนทั้งสองเริ่มสนิทกันมากขึ้น “ไปกินข้าวก่อนกลับบ้านกันไหม เดี๋ยวพี่ไปส่ง” แทนคุณชวนเธอกินข้าวก่อนจะไปส่งที่หอพักแบบนี้ทุกวัน “แล้ววันนี่จะกินอะไรกันดีคะ” ตมิสาถาม “อะไรก็ได้ค่ะ เธอเลือกเลย” จากที่เคยเรียกแทนสรรพนามตัวเองว่าพี่กับน้อง ตอนนี้กลายเป็นเธอและฉันในพริบตา “อีกแล้วคิดไม่ออกแล้วนะคะ คุณเลือกบ้างได้ไหม” ตมิสาบอกแทนคุณ “ฮ่า ๆ ได้งั้นวันนี้ฉันเลือกนะ” แทนคุณหัวเราะอย่างมีความสุข เขาแสดงให้เห็นว่านี่เป็นตัวของเขาเองทั้ง ๆ ที่ในใจลึก ๆ เขามีเจตนาไม่ดีต่อตมิสาอยู่ตลอดเวลา ทั้งสองคนใช้เวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้ทุกวัน แทนคุณดูแลตมิสาดีมาก คอยตามใจ เอาใจใส่ไม่เคยห่าง กลับบ้านมายังคอยส่งข้อความมาทักทายห่วงใย จนตมิสาเองก็แอบหวั่นไหวอยู่ในใจ จนเวลาผ่านไปเกือบเดือนแทนคุณได้สารภาพกับตมิสาว่าแอบชอบเธอมาตลอดและชอบตั้งแต่แรกเห็น “เตยหอมครับ ฉันแอบชอบเธอมาตั้งแต่วันแรกที่เราได้เจอกันและยิ่งเราได้ทำความรู้จักกันมากขึ้นมันยิ่งทำให้ฉันยิ่งหลงรักเธอ” แทนคุณบอกในขณะที่เขาพาเธอมากินข้าวที่ร้านอาหารสุดหรูร้านหนึ่ง ตมิสาทำอะไรไม่ถูก แต่แอบเขินอายเพราะเธอเองก็รู้สึกชอบแทนคุณเหมือนกัน เธอประทับใจเขาในความสามารถที่เก่ง และการดูแลเอาใจใส่ของเขาที่มีมาอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่เริ่มรู้จักกัน “เราจะเป็นแฟนกันได้ไหม” แทนคุณถามตมิสาและจับมือเธอเอาไว้แน่นแสดงความจริงใจ ตมิสาที่ไม่เคยจะรู้เลยว่าความจริงเป็นยังไงเธอตอบตกลงผู้ชายตรงหน้าไปทันทีเพราะเธอแชอบเขา “ได้ค่ะ ฉันตกลงเป็นแฟนกับคุณค่ะ” ตมิสาตอบ แทนคุณแสดงความดีใจด้วยการโผลเข้ากอดเตยแล้วกระโดดโลดเต้นใหญ่ แต่จริง ๆ แล้วเขาดีใจที่แผนการของเขากำลังสำเร็จผ่านไปเพียงสัปดาห์แทนคุณก็เริ่มแผนการทันที “ขอบคุณนะที่ช่วยผมทำงานจนปิดจ็อบได้หมดของปีนี้” แทนคุณบอกแล้วโอบกอดตมิสาไว้ ตมิสาได้เพียงแต่ส่งยิ้มอ่อน ๆ ให้เขา “งั้นคืนนี้เราไปฉลองกันที่เพนท์เฮ้าส์ของผมดีกว่า” แทนคุณชวนตมิสาไปกินข้าวอย่างทุกวันแต่วันนี้เขาแค่เปลี่ยนสถานที่เท่านั้น “ก็ดีนะคะ” ตมิสาตอบตกลงอย่างทุกวัน เมื่อถึงเพนท์เฮ้าส์ของแทนคุณทั้งสองต่างช่วยกันแกะอาหารที่ซื้อมาระหว่างทางและนำเสิร์ฟที่โต๊ะกินข้าวริมระเบียง แทนคุณเดินไปหยิบไวน์ในตู้โชว์ออกมาแล้วรินไวน์ให้ตมิสา “ไม่เป็นไรค่ะ” ตมิสาปฏิเสธเพราะเธอไม่เคยกินแฮลกอฮอล์ “ลองหน่อย นี่ไวน์ชั้นดีเลยนะ” แทนคุณยื่นให้ตมิสาอีกครั้ง ด้วยความเกรงใจตมิสาจึงดื่มมัน แต่เมื่อดื่มหมดแทนคุณก็รินเพิ่มให้เธออีก แทนคุณหวังที่จะให้เธอเมาแล้วเริ่มแผนการของเขา ส่วนเธอเองก็ไว้ใจและเชื่อใจแทนคุณ เขารินให้เท่าไรเธอก็กินโดยที่ไม่คิดว่าเขานั้นจะคิดไม่ดีกับเธอ “หน้าเธอแดงจัง” แทนคุณก้มลงไปมองหน้าตมิสาชัด ๆ ตอนนี้ตมิสากำลังเมามากจนเริ่มมองเห็นหน้าของแทนคุณไม่ชัด “มึนหัวจังเลยค่ะ สงสัยเริ่มเมา” ตมิสาบอก “ฮ่า ๆ เมาแล้วหน้ารักจังเลยนะ” แทนคุณบอกก่อนจะเอามือเสยคางเธอขึ้นช้า ๆ แววตาของเธอและเขาจ้องมองกันอยู่พักใหญ่ สายตาของแทนคุณเหมือนเสือร้ายกำลังจะตะครุบเหยื่อ ส่วนแววตาของตมิสานั้นเหมือนแมวน้อยที่กำลังหลงรักเสือ “ขอให้ฉันได้ทำแบบที่คนรักกันเขาทำนะ” แทนคุณบอกก่อนที่จะก้มลงประกบริมฝีปากของเธอและบดขยี้มันอย่างแรง “โอ๊ย” ตมิสาร้องออกมาเพราะความเจ็บ “แค่นี้ไม่เจ็บหรอก”