บทที่ 6 แล้วคุณจะเสียใจ

1435 คำ
“โอ๊ย” “แค่นี้ไม่เจ็บหรอก” แทนคุณพยายามทำร้ายเธอแบบอ้อม ๆ ด้วยการกระทำที่คนรักกันเขาทำแต่สิ่งที่แทนคุณทำกับเธอเหมือนเกลียดชัง เขาอุ้มเธอมาที่เตียงก่อนจะวางลงแล้วกระชากเสื้อของเธอจนขาด ก่อนจะค่อย ๆ ใช้ปากประโลมไปตามร่างกายของเธออย่างแรงจนเกิดรอยช้ำ ตมิสาไม่เคยได้ผ่านการแสดงความรักด้วยวิธีนี้มาก่อนเธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่แทนคุณทำนั้นใช่การแสดงความรักหรือเปล่า เธอแอบกลัวกับสิ่งที่โดนกระทำอยู่และเกร็งไปทั้งตัวแต่ก็ต้องเก็บความรู้สึกนี้เอาไว้เพราะไม่อยากจะขัดขืนคนที่เธอรัก เขาถอดเสื้อผ้าของเธอออกจนหมดแล้วจึงสอดใส่อย่างหนักหน่วงโดยไม่สนใจว่าร่างน้อยตรงหน้าจะเจ็บเช่นไร “โอ๊ย” เสียงร้องของหญิงสาวที่ถูกกระทำครั้งแรกดังออกมาแต่ไม่มีทีท่าว่าร่างใหญ่ที่คร่อมเธออยู่จะสนใจ เขายังคงกระแทกใส่ตมิสาไม่ยั้งจนตมิสารู้สึกทนไม่ไหว “อ่าส์” เสียงครางของเธอแสดงออกให้เห็นถึงความเสียวซ่านและเจ็บปวด “พะ พอก่อน” ตมิสาพยายามจะผลักเขาออกเพราะทนความเจ็บที่โดนเขากระแทกไม่ไหว แต่ชายตรงหน้าไม่ฟังแถมยังกดมือเขาลงเตียงไว้แน่นจนเป็นรอยแดง “อ่าส์ ” ชายหนุ่มส่งเสียงครางออกมาเพราะความใคร่ในตัวได้ถูกระบาย หลังจากเขาเสร็จสิ้นภารกิจเขาก็ปลีกตัวออกจากตมิสาเดินออกไปเข้าห้องน้ำทันที ทิ้งไว้แต่เพียงหญิงสาวร่างเปลือยให้นอนอยู่บนเตียงเพียงคนเดียว สายน้ำรินไหลออกจากตาด้วยความเจ็บ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของตมิสา ซึ่งเธอไม่รู้เลยว่ากำลังเสียความบริสุทธิ์ให้ผู้ชายที่ไม่ได้รักเธอสุดท้ายเธอก็เผลอหลับไปบนเตียงของเขาจนฟ้าสว่าง เธอตื่นขึ้นมาก็พบว่าเธอนอนอยู่บนเตียงเพียงลำพังเท่านั้น จึงรีบแต่งตัวออกมาหาชายที่หลับนอนด้วยเมื่อคืนทันที “ทำอะไรอยู่เหรอคะ” ตมิสาออกมาแล้วเห็นแทนคุณกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ที่โซฟาจึงเดินเข้าไปถาม “ตื่นแล้วเหรอ นี่เงินค่าตัวของเธอ” แทนคุณยื่นเงินก้อนหนึ่งให้หญิงสาว “ค่าตัว? คืออะไรเหรอคะ” ตมิสาไม่เข้าใจในสิ่งที่แทนคุณพูด “ก็ค่าตัวที่นอนกับฉัน ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะให้ แต่ถือเป็นค่าเปิดบริสุทธิ์ของเธอแล้วกัน” แทนคุณบอกแล้วยื่นเงินให้ตมิสาอีกรอบ “หมายความว่ายังไง” ตมิสาไม่เข้าใจทำไมจู่ ๆ คำพูดการกระทำของผู้ชายที่เธอรักถึงดูเปลี่ยนไปอย่างกับเป็นคนละคนแล้วที่ผ่านมาเมื่อคืนคืออะไร “ก็หมายความว่าฉันจ่ายเงินค่าตัวให้เธอเมื่อคืน ที่รองรับความใคร้ของฉันจนเสร็จ” แทนคุณบอกแม้ภายในใจจะรู้สึกแปลกๆ หัวใจของเขาเริ่มสั่นไหว “ความใคร้!” หญิงสาวคิดมาตลอดว่าเมื่อคืนมันคือการแสดงความรัก แต่กลับไม่ใช่อย่างที่เธอคิด ตมิสาโง่เองที่หลงเชื่อคำพูดของผู้ชายอย่างแทนคุณ “ใช่ ความใคร้แต่อารมณ์อยากเท่านั้น” ชายตรงหน้าพูดซ้ำให้หญิงสาวเจ็บปวดใจ เมื่อเห็นน้ำตาของหญิงสาวเขาจึงหันหน้าหนีไปอีกทาง ตมิสาน้ำตาคลอแต่ยังคงอดกลั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้แทนคุณได้ใจคิดว่าเธอตกหลุมรักเขา “เรื่องเมื่อคืนไม่ได้เกิดจากความรักเหรอคะ” ตมิสาถามกลับพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นเครือ “หึ ความรักเหรอ ฮ่า ๆ” แทนคุณหัวเราะอย่างสะใจเด็กน้อยไร้เดียงสา “ฉันไม่มีทางรักน้องสาวของเพื่อนที่ทรยศหักหลังฉันหรอก” แทนคุณบอกตมิสา “น้องสาวของเพื่อน” ตมิสาพูดย้ำ เพราะเธอยังไม่กระจ่างแจ้งกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น “เธอเป็นน้องสาวของเตชิน เพื่อนรักเพื่อนเก่าและเพื่อนแค้นของฉันไง” เขาบอกออกไปโดยไม่รู้สึกอะไร “ที่ฉันมาตีสนิทกับเธอเพราะอยากจะแก้แค้นไอ้เตชินที่มันเคยทำไว้กับฉันแค่นั้น” แทนคุณเล่าให้ตมิสาฟังทุกอย่างที่พี่ชายเธอได้ทำเอาไว้ “มันมาแย่งคนรักของฉันทั้ง ๆ ที่ฉันไว้ใจมันที่สุด แถมมันยังมาแย่งงานของฉันอีก”แทนคุณพูดต่อ น้ำตาของหญิงสาวค่อย ๆ รินไหลออกมาเป็นดั่งสายน้ำ และเข้าใจทุกอย่างสุดท้ายเธอก็ถูกใช้เป็นเครื่องมือของแทนคุณอยู่ดี “ที่แท้คุณก็เพียงแต่จะใช้ฉันเป็นเครื่องมือระงับความโกรธแค้นของคุณสินะ” ตมิสาถามเขาทั้ง ๆ ที่เธอเองก็รู้คำตอบอยู่ในใจตอนนี้เธอเจ็บยิ่งกว่าอะไร “ฉันแค่ต้องการที่จะหลอกให้เธอรักฉัน หลอกให้เธอตายใจ แล้วก็หลอกเอาความสาวของเธอแค่นั้น” แทนคุณพูดออกมาอย่างใจดำ “แค่เพียงเพราะพี่ชายของฉันทำกับคุณ คุณจึงดึงฉันเข้าไปในแผนการของคุณ และคิดว่าหากคุณได้ทำร้ายฉันแล้วคุณจะได้แก้แค้นงั้นเหรอ” หญิงสาวเริ่มมีอารมณ์โกรธเคืองและปนเสียใจ “ใช่ ตอนนี้ฉันทำได้แล้วเธอก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไปฉันไม่รู้จะเก็บเธอไว้ทำไม่จึงบอกความจริง” แทนคุณยังคงพูดอย่างภูมิใจ ตมิสาส่งยิ้มออกมาทั้งน้ำตาที่รินไหลสองแก้มเธอเข้าใจทุกอย่างแล้วสุดท้ายชีวิตของเธอก็ไม่สมควรที่จะได้รับความรักจากใครทั้งนั้น “งั้นเสียใจด้วยนะ เพราะคุณคงต้องเสียใจในภายหลัง” ตมิสาบอกออกไปด้วยความโกรธสักวันแทนคุณจะต้องเสียใจที่ทำกับเธอแบบนั้น “ฉันไม่สนใจแค่ตอนนี้ฉันสะใจก็พอ” เขาพูดด้วยสีหน้าลอยหน้าลอยตา “แล้วคุณจะเสียใจ” ตมิสาเริ่มทนไม่ไหวจึงเดินไปหยิบกระเป๋าและของใช้ส่วนตัวแล้วออกไปจากห้องของเขาทันที เธอเดินออกมาพร้อมน้ำตาที่ไหลริน ยังดีที่เขายังวางเสื้อยืดสีขาวตัวโตไว้ให้ตอนตื่นนอนตมิสาจึงได้ใส่มัน ไม่งั้นตอนนี้เธอคงต้องเดินออกจากห้องของเขาโดยที่ไม่ได้ใส่อะไรเลย เพราะชุดของเธอเมื่อคืนโดนเขาฉีกกระชากขาดหมดไม่เหลือชิ้นดี ระหว่างทางกลับตมิสาคิดทบทวนตลอดเธอเสียใจและไม่เข้าใจในการกระทำของเขา เขาเพียงอยากจะแก้แค้นเอาคืนเตชินโดยที่เขาไม่รู้เลยว่าพี่ชายของตมิสานั้นไม่เคยจะสนใจไยดีน้องสาวคนนี้เลย การที่แทนคุณใช้วิธีนี้ดูท่าจะไม่ได้ผลสำหรับเขาสักเท่าไร เพราะตมิสาเองก็ไม่ได้คิดจะบอกเรื่องนี้กับใคร เมื่อหญิงสาวมาถึงห้องก็รีบเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะชำระล้างสิ่งสกปรกจากผู้ชายคนนั้นออกทันที แต่สิ่งที่ฝังอยู่ในใจต่อให้ล้างต่อให้ถูเท่าไรก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เธอนั่งร้องไห้หยดน้ำตาของเธอไหลแข่งกับหยดน้ำจากฝักบัว ตอนนี้เธอต้องมานั่งกอดเขาเช็ดน้ำตาเพราะพี่ของเธอไปทำร้ายเขาไว้ รอยแดงที่ปรากฏขึ้นบนตัวของเธอยิ่งเห็นก็ยิ่งเจ็บปวด รอยแดงที่มีบนร่างกายตั้งแต่คอยันหน้าท้องน้อย ๆ นั้นเป็นสิ่งที่สะเทือนจิตใจให้เกิดภาพหลอนเหตุการณ์เมื่อคืนขึ้นทุกครั้ง “ฮือ ฮือ” หญิงสาวยังคงร้องไห้ไม่หยุดถูกทำร้ายซ้ำ ๆ ทั้งจิตใจและร่างกายของเธอตอนนี้บอบช้ำมากมายเหลือเกิน เธอหวังว่าเธอและเขาคงจะไม่ได้เจอกันอีก ขอให้การชดใช้แทนพี่ชายของเธอครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย เธอล้มตัวลงนอนบนพื้นในห้องน้ำด้วยความเหนื่อยล้าก่อนที่เธอจะหลับใหลไปพร้อมคราบน้ำตาสองแก้มของเธอฝันร้ายของเธอเกิดขึ้นอีกครั้ง
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม