หนึ่งเดือนต่อมา
วันนี้ฉันได้เข้าร่วมผ่าตัดเนื้องอกบริเวณไขกระดูกสันหลังที่ขึ้นทับเส้นประสาท เป็นเคสที่ได้เข้าร่วมกับอาจารย์หมอฝีมือดี ใช้เวลาผ่าตัดเกือบสิบชั่วโมง เมื่อทุกอย่างลุล่วงไปด้วยดี คนไข้อยู่ในภาวะคงที่ฉันจึงเดินกลับมาที่ห้องพัก
“รองผู้บริหารรออยู่ในห้องพักของหมอค่ะ” พยาบาลเคาน์เตอร์เอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“ค่ะ” ฉันยิ้มให้พยาบาลแล้วเดินเข้ามาในห้องพักด้วยความรู้สึกที่เหนื่อย เบื่อ ล้ากว่าการต้องอยู่ในห้องผ่าตัดนาน ๆ ซะอีก “มาทำอะไรคะ”
“ย่าได้ยินว่าหลานซนมีผ่าตัด ย่าก็เลยฝากให้อาซานเอาอาหารมาให้ครับ” เขายังคงชอบเรียกฉันว่าหลานซน
“อ่อ ขอบคุณค่ะ ที่จริงอาซานไม่ต้องเอามาให้เองก็ได้” ฉันพูดพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเช็ก คุณทวดไลลาไลน์มาบอกว่าฝากอาหารมาให้ ฉันจึงส่งกลับไปว่าได้รับเรียบร้อย จะทานให้หมดเลยค่ะ
“อยากมา” เสียงทุ้มดังระหว่างอ่านข้อความของคุณทวดไลลา ที่จริงหนึ่งเดือนน
