ฉันถึงบ้านตอนสี่ทุ่มเนื่องจากมีเคสผ่าตัดด่วนเพิ่มเข้ามาอีกเคส ทำให้ต้องทำการผ่าตัดต่อ นัดที่ตกลงกับไป่หลินจึงต้องเลื่อนออกไป
เดินเข้ามากลางโถงบ้านเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ย่างเท้าเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้อีกครั้ง คล้ายว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม รูปใบใหญ่ที่เคยติดอยู่กลางบ้านยังคงอยู่ที่เก่า
เป็นสัญลักษณ์ว่าฉันเคยรักเขามากแค่ไหน
พรุ่งนี้ฉันจะเอามันลงเพราะเราไม่ได้รักกันแล้ว มันไม่ควรอยู่ตรงนั้น!
“สวัสดีค่ะคุณ คุณทานข้าวมาหรือยังคะ” แม่บ้านสูงอายุเดินออกมาต้อนรับ นี่สี่ทุ่มแล้วยังอยู่ในชุดทำงาน
“เรียบร้อยค่ะ” ที่จริงฉันยังไม่ได้กินอะไร แล้วก็กินไม่ลงด้วย ฉันยังคิดเรื่องที่เจอไป่หลินวันนี้ไม่ตกเลย สรุปเหตุผลมันคืออะไรกันแน่ ทำไมเขาทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกันกับฉัน ทำตั้งแต่เมื่อไหร่ วันที่เจอกันทำไมไม่บอกฉันล่ะ อยากถามให้รู้เรื่องจะได้ไม่ค้างคาใจ ทว่ากว่าฉันจะผ่าตัดเสร็จก็ดึกมากแล้ว ถึงอยากร
