(“เอาล่ะ เริ่มจากตรงไหนดี ยอมรับเลยว่าต้องมาทำอะไรแบบนี้ทำให้ยัพตื่นเต้นนิดหน่อย เหมือนพูดอยู่คนเดียวเลย เอาละนะ… สวัสดีซนซนนี่ยัพเอง ถ้าเป็นไปได้ยัพไม่อยากให้ซนซนดูวีดีโอนี้นะ เพราะเมื่อไหร่ที่ซนซนดูก็เท่ากับว่ายัพไม่ได้อยู่ข้างซนซนอีกแล้ว ซนซนฟังยัพนะ ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไงพายัพคนนี้ไม่เคยคิดโทษซนซนเลย ขณะที่ซนซนนั่งดูยัพอยู่ตอนนี้ต้องยิ้มและรักตัวเองให้มาก ๆ ไม่ว่ายัพจะจากไปด้วยเหตุผลอะไรยัพอยากบอกซนซนเพื่อนรักที่สุดของยัพว่ามันคุ้มค่าแล้ว ยัพไม่คิดเสียดายและหวังว่าซนซนจะไม่เสียใจจนนานเกินไป รู้ใช่ไหมว่ายัพอยากเห็นซนซนยิ้มมากกว่าซนซนเศร้า ๆ ไหนยิ้มให้ยัพดูหน่อย”)
“…” พายัพในคลิปวีดีโอกำลังยิ้ม รอยยิ้มและน้ำเสียงของเพื่อนทำให้ฉันร้องไห้อย่างหนัก ฉันคิดถึงขนาดนี้จะยิ้มออกได้ยังไง
(“แนะ บอกให้ยิ้มยังจะร้องไห้ ร้องไห้อยู่ใช่ไหม หยุดเลยรีบเช็ดน้ำตาเดี๋ยวนี้ ห้ามร้องไห้เพราะยัพ ถ้าอยา
