นั่งพูดคุยกันประมาณสองชั่วโมงทั้งสองจึงแยกย้าย จารวีกลับบ้านยายจิวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข หลายปีมานี้เธอเฝ้ารอให้ไป่หลินกลับมาหาเธอตลอด ในที่สุดเพื่อนก็กลับมา ถึงแม้จะยังไม่สนิทใจเหมือนเมื่อก่อนแต่เดี๋ยวทุกอย่างจะดีขึ้น เธอมั่นใจว่าวันข้างหน้าทุกอย่างจะดีกว่าวันนี้
หลังจากแยกกันไป่หลินตรงกลับบ้านของเขา เลี้ยวเข้ารั้วบ้านเห็นรถใครบางคนจอดอยู่มุมปากเขายกยิ้มอัตโนมัติ ไป่หลินจอดรถเดินเข้ามาในบ้าน เดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่น ก่อนถึงห้องนั่งเล่นเขาเจอกับรูมเมทที่อยู่ด้วยกันมาหลายปี
“กลับมาแล้ว” ไป่หลินพูดพลางซบที่อกแกร่ง
“เหนื่อยเลยสิ กินข้าวมาหรือยัง” มิกซ์เอ่ยถามพร้อมกับลูบหลังไป่หลินเบา ๆ
“ยังเลย มีอะไรกินไหม”
“ของโปรดเธอ กินเลยไหมเราไปตักมาให้”
“อื้ม” ไป่หลินพยักหน้ารับมิกซ์กอดไป่หลินก่อนจะจับให้เขายืนตัวตรงแล้วยิ้มให้
“รอแป๊บเดียว เดี๋ยวเอามาให้” พูดจบมิกซ์จึงเดินไปที่ห้องครัว
